ant - Vikisözlük (original) (raw)

ant (belirtme hâli **ant, çoğulu antlar)

  1. (hukuk) Tanrı'yı veya kutsal bilinen bir kişiyi, bir şeyi tanık göstererek bir olayı doğrulama, yemin, kasem
  2. kendi kendine söz verme, ahit
    Andım var, bu işi yapacağım.

andını bozmak, ant içmek, ant içmiş, ant olsun, ant verdirmek, ant vermek

antça, antçı, antçık, antken, antla, antlı, antsa, antsı, antsız

çeviriler

ant

  1. (böcekler, karıncalar) karınca

ant

  1. (hukuk) yemin, ant

ant

  1. (hukuk) yemin, ant

ant

  1. (hukuk) yemin, ant