baca - Vikisözlük (original) (raw)
- Heceleme: ba‧ca
baca (belirtme hâli bacayı, çoğulu bacalar)
Baca (1)
- (mimarlık) Dumanı ocaktan çekip havaya vermeye yarayan yol.
- Bazı bacalardan cılız, bazılarından zift karası dumanlar yükseliyor.
— Semih ÖZTÜRK, 2018, Önce Dağlar Kar Tutacak, s. 25, Varlık Yayınları
- Bazı bacalardan cılız, bazılarından zift karası dumanlar yükseliyor.
- (mimarlık) Su yolu, lağım, maden ocağı vb. yer altı yapılarının hava deliği.
- (halk ağzı, mimarlık) çatı penceresi
bacası tütmek, bacası tütmez olmak
bacabaşı, baca deliği, baca dolgusu, baca fırıldağı, baca kaşı, baca kulağı, baca külahı, baca kürsüsü, baca şapkası, baca tomruğu, kör baca, arnavutbacası, ışık bacası, peribacası
çeviriler
Almanca: Schornstein (de) e
Felemenkçe: schoorsteen (nl)
Fince: savuhormi (fi), savupiippu (fi), kattoikkuna (fi)
Yunanca: καπνοδόχος (el) d (kapnodóchos) [kapnodóhos]
Türk Dil Kurumuna göre "baca" maddesi
baca
- (mimarlık) baca
Farsça bâce
baca
- (mimarlık) baca
- Etymological Dictionaries - Andras Rajki
baca
- (boynuzlugiller) inek
- KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.