halka - Vikisözlük (original) (raw)

• IPA(anahtar): /hal.ˈca/
• Heceleme: hal‧ka

halk + -a

halka

1. halk (ad) sözcüğünün yönelme tekil çekimi

Osmanlı Türkçesi _حلقه_‎, Arapça _حَلْقَة_‎ (ḥalḳa).

halka (belirtme hâli halkayı, çoğulu halkalar), sahiplik şekli halka -sı

1. çember şekliinde çeşitli cisimlerden yapılmış tutturma aracı
   Perde halkası.
2. çember şekliinde dizilmiş topluluk
   İmâmeyn de İmâm-ı Âzam'ın halkasında yetişmiştir.
3. çeşitli metallerden veya tahtadan yapılmış çember
   Belinde uzun gümüş halkalarla asılı gümüş anahtarları vardı. — F. R. Atay
4. değerli metallerden yapılan çember şekliindeki süs eşyası
   Kulağındaki altın halka 18 ayardır.
   Nişan halkası.
5. su gibi sıvıların içine katı bir cismin düşmesiyle oluşan, gittikçe büyüyerek açılan çembere benzeyen şekli
   Suda halkalar oluştu.
6. uykusuzluk, yorgunluk, üzüntü v.s. sebeplerle göz altında beliren koyuluk
   Benim mi Allah'ım bu çizgili yüz / Ya gözler altındaki mor halkalar — C. S. Tarancı
7. (cebir) Boş olmayan bir küme üzerinde iki ayrı ikili işlem tanımlıyken işlemlerden biri ile küme bir değişmeli grup, ikinci işlemle bir yarı grup meydana getiriyor ve işlemlerden birinin diğeri üzerinde sağdan ve soldan dağılma özelliği varsa bu kümeyle iki işlemin meydana getirdiği cebirsel yapı.
8. (gastronomi) bir tür ufak, yağlı ve tuzlu simit
   İstanbul fırınları çocuk bileği gibi ince halkalar yaparlardı. — R. N. Güntekin
9. (spor) yerden yüksekliği ayarlanabilen aralıklara asılı iki halatın uçlarına takılan 18 santimetre çapında, 28 milimetre kalınlığında tahta veya deri kaplı iki demir halkadan oluşan asılma araçlarından her biri

• (cebir): cisim

• (cebir): değişmeli grup

• Jüpiter'in halkaları, Neptün'ün halkaları, Satürn'ün halkaları

• halka dizilişli,

• halka teorisi,

• nişan halkası,

• perde halkası,

• halkace,

• halkacı,

• halkacık,

• halkalı,

• halkasız,

• halkayken,

• halkayla,

• halkaysa

halka

• Almanca: Ring (de) e

• Arapça: حَلْقَة‎ (ar) e (ḥalḳa)

• Azerice: xalqa (az)

• Fince: rengas (fi)

• Fransızca: anneau (fr)

• Gagavuzca: halka (gag)

• İngilizce: ring (en)

• Tatarca: alqa (tt)

• Türkçe:
  Eski Türkçe: bakan‎ (otk) (bakan), kesgük‎ (otk) (kesgük)
  Osmanlı Türkçesi: حلقه‎ (ota)

• Türkmence: halka (tk)

• Vikipedi'de halka

halka (karşılaştırma daha halka, üstünlük en halka)

1. çember şeklinde olan

halka

• Fince: rengasmainen (fi)

• Türkçe:
  Osmanlı Türkçesi: حلقه‎ (ota)

• Türk Dil Kurumuna göre "halka" maddesi

Arapça, _حَلْقَة_‎ (ḥalḳa).

• Heceleme: hal‧ka

halka

1. halka

• Heceleme: hal‧ka

halka

1. çember, halka

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.