kül - Vikisözlük (original) (raw)

• IPA(anahtar): /ˈcyl/, [cʰʏʎ̟̊]

kül (belirtme hâli külü, çoğulu küller) (I), -llü (II)

Vikipedi

Vikipedi

Kül

1. (kimyasal süreçler) yanan şeylerden artakalan toz madde
   Ocağın külleri üstünde duran tenceredeki fasulyeyi bitirdiler. - M. Ş. Esendal
   Maddeleri oluşturan yapı taşlarının yüksek ısıya maruz kalmaları sonucu oluşturdukları grimsi toz şeklinde görülen bir maddedir. Yakılan maddenin ne olduğuna bağlı olarak külün rengi, görüntüsü, kokusu değişebilir.
2. (felsefe) bütün, tüm
   Bir asırdan beri şiirimizi bir kül olarak göz önüne getirince bu misal canlanmaz mı? - Yahya Kemal Beyatlı

çeviriler

• Almanca: Asche (de), Perfektion (de)

• Azerice: kül (az)

• Endonezce: abu (id)

• Estonca: tuhk (et)

• Fince: tuhka (fi), kokonaisuus (fi)

• Friuli dili: cinise (fur)

• Gagavuzca: kül (gag)

• İngilizce: ash (en), ashes (en), perfektion (en)

• İsveççe: aska (sv), fulländning (sv)

• Macarca: hamu (hu)

• Malayca: abu (ms), ابو‎ (ms), debu (ms), دبو‎ (ms), duli (ms), دولي‎ (ms), lebu (ms), لبو‎ (ms)

• Özbekçe: kulkül (uz)

• Rusça: зола (ru) (zola), пепел (ru) (pepel)

• Tatarca: köl (tt)

• Türkmence: kül (tk)

• Volapük: zen (vo)

• Yahudi İspanyolcası: seniza (lad)

• Türk Dil Kurumuna göre "kül" maddesi

kül

1. (kimyasal süreçler) kül

kül

1. (kimyasal süreçler) kül

Eski Türkçe kül

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

1. gülmek

kül

1. gülmek

kül

1. (doğa bilimi, yer bilimleri) göl

kül

1. (kimyasal süreçler) kül