kel - Vikisözlük (original) (raw)

Osmanlı Türkçesi _گل_‎ (kel), Farsça _گل_‎ (kel)

• IPA(anahtar): /ˈcel/
• Heceleme: kel

kel (belirtme hâli **kel, çoğulu keller)

1. saçsız olan kimse
2. saçsız olan yer
   Kelime dokunma!

• insan

• (saçsız olan yer): takke düştü kel göründü

• kelce, kelci, kelcik, kelken, kelle, kelli, kelse, kelsiz, keltoş

kel (karşılaştırma daha kel, üstünlük en kel)

1. çıplak, yaprakları dökülmüş
   Yükselip alçalıyor, kel tepelerin etrafını dönüyordu. - S. F. Abasıyanık
2. gelişmemiş, cılız
   Kel bir ağaç.
3. içinde az eşya bulunan
4. saçsız olan
   Simitçi kumraldı, saçları dökülmüştü, evet basbayağı keldi adam. - A. Ümit

• kel kâhya

• kelaynak, keloğlan, keltoş

saçsız olan

• Almanca: kahl (de)

• Azerice: keçəl (az)

• Eski Türkçe: çakrak‎ (otk) (çakrak)

• Estonca: kiilas (et), kiilaspäine (et)

• Farsça: گل‎ (fa) (kel)

• Felemenkçe: kaal (nl)

• Fince: kalju (fi), kaljupäinen (fi)

• Fransızca: chauve (fr)

• İngilizce: bald (en)

• İspanyolca: calvo (es)

• İsveççe: kal (sv), flintskallig (sv), skallig (sv)

• Karaçay-Balkarca: kaşha (krc)

• Osmanlı Türkçesi: گل‎ (ota) (kel)

• Rusça: лысый (ru) (lısıy)

• Tatarca: taz (tt)
  Kırım Tatarca: tazbaş (crh), toqur (crh)

• Yunanca: φαλακρός (el) (falakrós)

• Türk Dil Kurumuna göre "kel" maddesi

Farsça kal

kel

1. 1. kel

kel

1. gelmek

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

kel

1. kel, saçı dökülmüş

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.

kel e

1. teke
2. kel, saçı dökülmüş