kuzey - Vikisözlük (original) (raw)

Osmanlı Türkçesi قوزای‎ (kuzay) sözcüğünden devralındı, Ana Türkçe *kuŕ (“güneş almayan yer, dağın gölge yanı”) sözcüğünden.

• IPA(anahtar): [kʊˈzɛj]
• Heceleme: ku‧zey

kuzey (belirtme hâli **kuzey, çoğulu kuzeyler)

1. (yönler) Bulunulan yerde sağa doğu, sola batı alındığında yüzün dönük olduğu yön.
   Zonguldak, Ankara'nın kuzeyindedir.
2. (denizcilik) Yıldız.
3. Güneş görmeyen yer.

• (yön): şimal (eskimiş)

• (yön): güney

• kuzeybatı

• kuzeydoğu

• kuzeyli

yönler

• Almanca: Norden (de), Nord (de)
• Azerice: şimal (az)
• Çekçe: sever (cs)
• Estonca: põhi (et)
• Fince: pohjoinen (fi)
• Fransızca: nord (fr)
• İngilizce: north (en)
• İspanyolca: norte (es)
• İsveççe: nord (sv), norr (sv)
• İtalyanca: nord (it)
• Karaçay-Balkarca: dohtun (krc)
• Kürtçe: bakur (ku)
• Macarca: észak (hu)
• Portekizce: norte (pt)
• Ruanda dili: amajyaruguru (rw)
• Rumence: nord (ru) (nord)
• Slovakça: sever (sk)
• Tatarca: şimal (tt)
• Türkmence: demirğazyk (tk)
• Vietnamca: bắc (vi)
• Yunanca: βορράς (el) e (vorrás)

kuzey (karşılaştırma daha kuzey, üstünlük en kuzey)

1. Kuzeyde olan.
   eş anlamlısı: şimalî

• Kuzey Atlantik
• kuzey fulmarı
• Kuzey Kıbrıs
• Kuzey Makedonya
• kuzey noktası

Yönler [değiştir]
Kuzey Kuzeydoğu Doğu Güneydoğu Güney Güneybatı Batı Kuzeybatı

• Türk Dil Kurumuna göre "kuzey" maddesi
• Nişanyan Sözlük'te: kuzey maddesi
• Kubbealtı Lugatı: "kuzey"

kuzey

1. kuze sözcüğünün yalın çoğul çekimi