yay - Vikisözlük (original) (raw)

	Ayrıca bakınız: Yay

(mühendislik): Bir yay

(okçuluk, silahlar): 1760'da Mançu yayı

Osmanlı Türkçesi یای‎ sözcüğünden devralındı, Eski Türkçe _jan_‎ (jan).

• IPA(anahtar): /ˈjaj/
• Heceleme: yay

yay (belirtme hâli **yay, çoğulu yaylar)

1. hallacın pamuk veya yün atmak için tokmak yardımıyla kullandığı araç
   Karınları hallaç yayından kopup fırlamış gibi beyaz. — R. H. Karay
2. (geometri) bir çember üzerindeki iki nokta ile bu nokta arasındaki çember parçası
3. (geometri) eğri yayı kavramının kısa şekli (bir eğriden alınan parça)
4. (mekanik, mühendislik) zemberek
5. (mühendislik) farklı amaçlarla çeşitli şekillerde yapılan esnek parça
   Araba yayı; Kanepenin yayı.; Kilidin yayı
6. (müzik) keman, viyolonsel gibi çalgılarda sürterek titreşim yoluyla ses çıkarmaya yarayan parça
7. (okçuluk, silahlar) ok atmaya yarayan, iki ucu arasına kiriş gerilmiş, eğri ağaç veya metal çubuk
   Sadağını ve yayını kepenek altında dikkatlice tutuyordu. — H. N. Atsız

• (geometri): ⌒

• eğri yayı, helisel yay, spiral yay

ok atmaya yarayan alet

• Almanca: Bogen (de) e

• Arapça: قوس‎ (ar)

• Arnavutça: hark (sq)

• Azerice: kaman (az), yay (az)

• Bulgarca: лък (bg) (lık)

• Çekçe: luk (cs)

• Danca: bue (da)

• Endonezce: busur (id)

• Esperanto: arko (eo)

• Felemenkçe: boog (nl)

• Fince: jousi (fi), kellonjousi (fi), kaari (fi)

• Fransızca: arc (fr)

• Frizce: bûging (fy), bôge (fy)

• Gagavuzca: yay (gag)

• İbranice: קשת‎ (he) (keshet)

• İngilizce: bow (en)
  Eski İngilizce: boga (ang)

• İspanyolca: arco (es) e

• İsveççe: fjäder (sv)

• İtalyanca: arco (it)

• İzlandaca: bogi (is)

• Karaçay-Balkarca: sadak caya (krc)

• Kürtçe: kevan (ku)

• Lao dili: ຄັນທະນູ (lo) (khan tha nū)

• Latince: arcus (la) e

• Lehçe: luk (pl) e

• Macarca: íj (hu)

• Malayca: busur (ms)

• Norveççe: bue (no), boge (no)

• Portekizce: arco (pt) e

• Rumence: arc (ro) n

• Rusça: лук (ru) e (luk)

• Sırp-Hırvatça:
  Latin: luk (sh)

• Tatarca: җәя (tt) (cäya)

• Türkçe:
  Eski Türkçe: jan‎ (otk) (jan)
  Osmanlı Türkçesi: قوس‎ (ota)

• Yunanca:
  Modern Yunanca: τόξο (el) (tóxo)

• Türk Dil Kurumuna göre "yay" maddesi

• Vikipedi'de yay

• Heceleme: yay

yay

1. (meteoroloji, mevsimler) yaz
2. (mühendislik, okçuluk, silahlar) yay

• Azerice Vikipedi'de yay

Eski Türkçe _jan_‎ (jan).

• Heceleme: yay

yay

1. (mühendislik, okçuluk, silahlar) yay

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Eski Türkçe _jan_‎ (jan).

• Heceleme: yay

yay

1. (meteoroloji, mevsimler) yaz

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.