Arinnoe (original) (raw)

Èn arinnoe, c' est on boket d' fråze, bén distaetcheye des ôtes trokes di mots dins l' cåzaedje, et ki shonne arinner li djin k' on djåze avou leye. On l' rotrovrè don aprume dins les fråzes di dmande et di sclameure.

Èn arinnoe pout esse fwait d' on seu mot, on mot-arinnoe (ki n' a pont d' ôte sôre di croejhete). Sovint, c' est on mot-arinnoe, shuvou d' on prono d' atôtchance (vos, twè, ti, ti-minme), d' on sustantif (cwålité di l' arinnêye djin), ou d' on no prôpe (pitit no del djin).

Oyi, taiss k' il irè, avou.

Bén i n' fåt nén awè fwin po magnî on boket d' tåte, ô ! (C99)

Avance, la, ti, valet !

Vénroz avou mi al nute, ô, vos, Djihene ?

Taijhe tu, ti, po on tchén !

Ashidoz vs, taijhoz vs !

Bén nén avou lu, saiss, twè !

Dji n' lyi scrirè nén, savoz ! Ca dji n' pou bén må !

C' esteut nén lu les cåzes, voess !

Clôs t' gueuye, hê, ti, barakî k' t' es ! Ca t' es-st on barakî, avou, ki ti m' fwais si må dire !

Shoûtez ! schoûtez bén, vos, djins Li fåve do gamén Alin.

Les arinnoes sont kécfeye les dmanants des môdes d' arinnaedje (vocatif) dins des lingaedjes come li latén et l' gayel, la k' c' esteut des dclinåjhons a pårt.

On mete voltî on coma inte tos les mots d' èn arinnoe.

L' atuze a stî atåvlêye li dvant-z-ouve do tôme I d' «Ene båke so les bwès d' l' Årdene» dizo l' noûmot «_aduzoû_» («aduzoe»).

Après çoula, on a yeu ptchî del basti sol viebe «arinner», pus a vey avou l' atôtchance ki so «aduzer», pus fizike.

Lucyin Mahin Ene båke so les bwès d' l' Årdene p. 26 (les adusoûs).