gor - Wikeriadur (original) (raw)
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Brezhoneg
Etimologiezh
→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Anv-gwan
gor /ˈɡoːr/
- Tomm-kenañ, e doare ma vez santet un diouer a aer (diwar-benn an amzer, al lec'hioù kloz) :
- Gor eo ar forn, ar vi, an heol.
- [...], ar mor a skede atav dindan heol gor un dibenn hañv trugarezus. — (Ronan Huon, Ar Gwennili-Mor, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 411.)
Deveradoù
Gerioù kevrennek
Troidigezhioù
Anv-kadarn
gor /ˈɡoːr/ gourel liester: gorioù
- gwrez
- An evn bihan-mañ n’en deus ket bet trawalc'h a c’hor. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 182.)
- tommder ar yar
- An evn bihan-mañ n'e-neus ket bet trawalh a hor, setu evel-se eo chomet divaloöh. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 182.)
- koeñvadenn a domm
- Lakomp c'hoaz ho peus droug en ho piz bihan gant eun drean, pe eur gorig bennak. — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 122.)
- Hema gand eur gignadenn, egile gand eur pugnez, eur gor pe eun hesked. Louzaoued e vezont evid eur bennoz Doue. — (Tad Medar, An Tri Aotrou, 1981, p. 117.)
Troioù-lavar
Krennlavar
Pa vez ar boan en he gwashañ
E vez dare ar gor da ziskargañ.