esclatar - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)

Oriental: /əs.kɫəˈta/
Occidental: nord-occidental /es.kɫaˈta/
valencià /es.kɫaˈtaɾ/, /es.kɫaˈta/
Informal: nord-occidental /as.kɫaˈta/

esclatar intr.

  1. Obrir-se una cosa per una força o impuls interior.
  2. Manifestar-se de forma sobtada.

Primera conjugació regular

Formes no normatives o col·loquials

Formes compostes i perifràstiques

indicatiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
perfet he has ha hem heu han ... esclatat
havem haveu
passat perifràstic vaig vas va vam vau van ... esclatar
vares vàrem vàreu varen
plusquamperfet havia havies havia havíem havíeu havien ... esclatat
passat anterioro perifràstic haguí hagueres hagué haguérem haguéreu hagueren ... esclatat
vaig haver vas haver va haver vam haver vau haver van haver
vares haver vàrem haver vàreu haver varen haver
futur perfet hauré hauràs haurà haurem haureu hauran ... esclatat
condicional perfet hauria hauries hauria hauríem hauríeu haurien ... esclatat
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
subjuntiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
passat perifràstic vagi vagis vagi vàgim vàgiu vagin ... esclatar
vaja vages vaja vàgem vàgeu vagen
perfet hagi hagis hagi hàgim hàgiu hagin ... esclatat
haja hages haja hàgem hàgeu hagen
plusquamperfet hagués haguessis hagués haguéssim haguéssiu haguessin ... esclatat
haguesses haguéssem haguésseu haguessen
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
passat anteriorperifràstic vagi haver vagis haver vagi haver vàgim haver vàgiu haver vagin haver ... esclatat
vaja haver vages haver vaja haver vàgem haver vàgeu haver vagen haver

Paradigmes de flexió: esclato, esclata, esclatem

Obrir-se