uro - Wikcionario, el diccionario libre (original) (raw)
De Wikcionario, el diccionario libre
Entradas similares: Uro
| uro | |
|---|---|
| pronunciación (AFI) | [ˈuɾo] |
| silabación | u-ro |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | u.ɾo |
Del latín urus
uro ¦ plural: uros
1 Mamíferos
(Bos taurus primigenius) Animal salvaje, hoy extinto, cuya domesticación dio origen a las actuales razas de vacunos.
Traducciones [▲▼]
- Árabe: أرخص (ar)
- Alemán: Auerochse (de); Ur (de)
- Bielorruso: тур (be)
- Búlgaro: тур (bg)
- Catalán: ur (ca)
- Checo: pratur (cs)
- Chino: 原牛 (zh)
- Coreano: 오록스 (ko)
- Danés: urokse (da)
- Esperanto: uro (eo)
- Estonio: tarvas (et)
- Finés: alkuhärka (fi)
- Francés: auroch (fr); aurochs (fr)
- Gallego: uro (gl)
- Hebreo: שור הבר האירופי (he)
- Inglés: aurochs (en)
- Interlingua: uro (ia)
- Italiano: uro (it); aurochs (it)
- Japonés: オーロックス (ja)
- Lituano: tauras (lt)
- Neerlandés: oeros (nl)
- Noruego bokmål: urokse (nb)
- Occitano: ur (oc)
- Polaco: tur (pl)
- Portugués: auroque (pt)
- Rumano: bour (ro)
- Ruso: тур (ru)
- Serbocroata: tur (sh)
- Sueco: uroxe (sv)
- Ucraniano: тур (uk)
- Vietnamita: Bçbò rừng châu Âu (vi)
Si puedes, incorpórala: ver cómo
uro ¦ plural: uros
1 Gentilicios
Miembro de una etnia boliviana en el lago Titicaca.
Si puedes, incorpórala: ver cómo
uro ¦ plural: uros
1 Gentilicios
Miembro de una etnia ya extinta cuyos integrantes poblaron desde Atacama hasta Camana en la costa de América y que posteriormente se desplazaron a la meseta del Collao y Bolivia.
| uro | |
|---|---|
| clásico (AFI) | /ˈuː.roː/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈu.ro/ |
| silabación | ū-rō |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | u.ro, uː.roː |
Del protoitálico *ouse/o-, y este del protoindoeuropeo *h₁eus-e/o- ('quemar').[1] Compárese el sánscrito oṣatí, el griego antiguo ευω (euo) ("chamuscar") y el nórdico antiguo usli ("cenizas calientes").[1]
1
2
3
4
5
Inflamar, consumir (amor, ira).
6
Conjugación de ūrō, ūrere, ussī, ustum (tercera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | ūrere, ussisse | |||||
| Infinitivo pasivo | ūrī | |||||
| Participio activo | ūrēns, ustūrus | |||||
| Participio pasivo | ūrendus, ustus | |||||
| Gerundio | ūrendī, ūrendō, ūrendum | |||||
| Supino | ustum, ustū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego ūrō | tū ūris | is, ea, id ūrit | nōs ūrimus | vōs ūritis | eī, eae, ea ūrunt |
| Pretérito imperfecto | ego ūrēbam | tū ūrēbās | is, ea, id ūrēbat | nōs ūrēbāmus | vōs ūrēbātis | eī, eae, ea ūrēbant |
| Futuro | ego ūram | tū ūrēs | is, ea, id ūrēt | nōs ūrēmus | vōs ūrētis | eī, eae, ea ūrent |
| Pretérito perfecto | ego ussī | tū ussistī | is, ea, id ussit | nōs ussimus | vōs ussistis | eī, eae, ea ussērunt, ussēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego usseram | tū usserās | is, ea, id usserat | nōs usserāmus | vōs usserātis | eī, eae, ea usserant |
| Futuro perfecto | ego usserō | tū usseris | is, ea, id usserit | nōs usserimus | vōs usseritis | eī, eae, ea usserint |
| Presente pasivo | ego ūror | tū ūreris, ūrere | is, ea, id ūritur | nōs ūrimur | vōs ūriminī | eī, eae, ea ūruntur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego ūrēbar | tū ūrēbāris, ūrēbāre | is, ea, id ūrēbātur | nōs ūrēbāmur | vōs ūrēbāminī | eī, eae, ea ūrēbantur |
| Futuro pasivo | ego ūrar | tū ūrēris, ūrēre | is, ea, id ūrētur | nōs ūrēmur | vōs ūrēminī | eī, eae, ea ūrentur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego ūram | ut tū ūrās | ut is, ut ea, ut id ūrat | ut nōs ūrāmus | ut vōs ūrātis | ut eī, ut eae, ut ea ūrant |
| Pretérito imperfecto | ut ego ūrerem | ut tū ūrerēs | ut is, ut ea, ut id ūreret | ut nōs ūrerēmus | ut vōs ūrerētis | ut eī, ut eae, ut ea ūrerent |
| Pretérito perfecto | ut ego usserim | ut tū usserīs | ut is, ut ea, ut id usserit | ut nōs usserīmus | ut vōs usserītis | ut eī, ut eae, ut ea usserint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego ussissem | ut tū ussissēs | ut is, ut ea, ut id ussisset | ut nōs ussissēmus | ut vōs ussissētis | ut eī, ut eae, ut ea ussissent |
| Presente pasivo | ut ego ūrar | ut tū ūrāris, ūrāre | ut is, ut ea, ut id ūrātur | ut nōs ūrāmur | ut vōs ūrāminī | ut eī, ut eae, ut ea ūrantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego ūrerer | ut tū ūrerēris, ūrerēre | ut is, ut ea, ut id ūrerētur | ut nōs ūrerēmur | ut vōs ūrerēminī | ut eī, ut eae, ut ea ūrerentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) ūre | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) ūrite | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) ūritō | (is, ea, id) ūritō | ― ― | (vōs) ūritōte | (eī, eae, ea) ūruntō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) ūrere | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) ūriminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) ūritor | (is, ea, id) ūritor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) ūruntor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad |
- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 645. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.