neco - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

necō API: /ˈnekoː/ (classice)

Syllabificatio phonetica: ne·cō — morphologica: nec-eo

← Latine: nex.

nec|ō, -āre, -āvī, -ātum

  1. Mori facere.
  2. Vitam alicujus finire.

­

Thema Vox activa
nec- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. necō necem necābam necārem necābō
II. sing. necās necēs necā! necābās necārēs necābis necātō!
III. sing. necat necet necābat necāret necābit necātō!
I. plur. necāmus necēmus necābāmus necārēmus necābimus
II. plur. necātis necētis necāte! necābātis necārētis necābitis necātōte!
III. plur. necant necent necābant necārent necābunt necantō!
Thema Vox passiva
nec- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. necor necer necābar necārer necābor
II. sing. necāris necēris necāre! necābāris necārēris necāberis necātor!
III. sing. necātur necētur necābātur necārētur necābitur necātor!
I. plur. necāmur necēmur necābāmur necārēmur necābimur
II. plur. necāminī necēminī necāminī! necābāminī necārēminī necābiminī —
III. plur. necantur necentur necābantur necārentur necābuntur necantor!
Thema Vox activa
necāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. necāvī necāverim necāveram necāvissem necāverō
II. sing. necāvistī necāveris necāverās necāvissēs necāveris
III. sing. necāvit necāverit necāverat necāvisset necāverit
I. plur. necāvimus necāverimus necāverāmus necāvissēmus necāverimus
II. plur. necāvistis necāveritis necāverātis necāvissētis necāveritis
III. plur. necāvērunt necāverint necāverant necāvissent necāverint
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Voxactiva necāre necāvisse necātūrum,-am, -um esse necāns necātūrus,-a, -um­
Voxpassiva necārī necātum,-am, -um esse necātum īrī necātus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
necandī necandus, -a, -um necātum necātū

Mori facere

Anglice: kill (en) Dacoromane: asasina (ro), ucide (ro), omorî (ro) Finnice: tappaa (fi), surmata (fi) Francogallice: tuer (fr) Germanice: gewaltsam töten (de), ermorden (de) Hispanice: matar (es) Italice: ammazzare (it), uccidere (it) Lusitane: matar (pt) Ruthenice: убивать (ru) ‎(ubivatʹ) Suecice: döda (sv)