Bibel – Wiktionnaire (original) (raw)
Substantiv f (pl: Bibelen) - am Sënn vun der Helleger Schrëft, keng Méizuel
Bedeitung:
- D'Bibel ass d'Helleg Schrëft vun de Chrëschten.
Etymologie:
aus dem Griicheschen: "τα βιβλια" = Bicher
Artikel op Wikipedia Bibel
Iwwersetzungen
| Afrikaans: bybel (af) Armeenesch: Աստվածաշունչ (hy) Dänesch: bibel (da) Däitsch: Bibel (de) f Englesch: Bible (en) Esperanto: biblio (eo) Estesch: Piibel (et) Finnesch: Raamattu (fi) Franséisch: Bible (fr) Georgesch: ბიბლია (ka) | Russesch: Библия (ru) Grönlännesch: biibili (kl) Hollännesch: bijbel (nl) Norwegesch: bibel (no) Polnesch: Biblia (pl) Schweedesch: bibel (sv) Thailännesch: พระคัมภีร์ (th) Tschechesch: Bible (cs) Ungaresch: biblia (hu) Wäissrussesch: біблія (be) |
|---|
- Bibel
Artikel op Wikipedia op Bayresch Bibel
- Bibel
Artikel op Wikipedia op Däitsch Bibel