Buch – Wiktionnaire (original) (raw)

[1] e Buch fir dran ze liesen

Substantiv n (pl: Bicher)

Aussprooch (IPA): [buχ]

Bedeitung:

[1] en Objet fir dran ze liesen

Bsp:

[1] D'Buch ass an der Bibliothéik vum Séminaire ze fannen.

[1] Eng aner modern Variant vum Buch ass e Lauschterbuch.

Buch fir dran ze liesen.

Aalt Englesch: bōc (ang) Afrikaans: boek (af) Albanesch: libër (sq) Bayresch: Buach (bar) n Däitsch: Buch (de) n Englesch: book (en) Hollännesch: boek (nl) n Italieenesch: libro (it) m Kannada: ಪುಸ್ತಕ (kn) Limburgesch: book (li) n Polnesch: książka (pl) f Ukrainesch: книжка (uk) Ungaresch: könyv (hu) Tschechesch: kniha (cs) Vietnameesesch: sách (vi)

[1] eng Buch

Substantiv f (pl: Buchen / Bichen)

Aussprooch (IPA): [buχ]

Bedeitung:

  1. eng Bamaart an der Gattung Fagus
  2. e Stéck vun der Schëller bei engem geschluechtene Béischt
  3. eng Buedemzort

Substantiv

Bedeitung:

[1] Buch

Artikel op Wikipedia op Däitsch Buch

Substantiv

Bedeitung:

[1] Buch