doef - Wiktionary (original) (raw)

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

doef v (Nederlands: duif)

Verbuging

doeve, duufke

'n doef

doef v /dù:f/

  1. (veugel) Columbidae: 'ne betrèkkelik tame vogel

Aafbraeking

Net get anges gesjreve

Aafleijinge

Verwantje wäörd

Zagswies

Vermeljing

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif doef doeve doeven
IPA /dù:f/ /dù:v/ /dú:və/ /dú:vən/
dim. sjrif duufke duufken duufkes
IPA /dʉ̜̀:fkʲe/ /dʉ̜̀:fkʲen/ /dʉ̜̀:fkʲes/ /dʉ̜̀:fkʲez/
Esperanto: kolombo(eo:) Frans: pigeon m Ieslandjs: dúfa(is:) v Ingels: dove, pigeon Koreaans: 비둘기(ko:) Nederlandjs: duif(nl:) g Pools: gołąb(pl:) m Pruus: Taube v Russisch: голубь(ru:) m Samoaans: lupe(sm:) Spaans: paloma v Welsh (Wales): colomen(cy:) v Zweeds: duva g