ert - Wiktionary (original) (raw)
Algemein Gesjreve Limburgs
[bewirk]
Zelfsjtendig naamwaord
[bewirk]
ert v (Nederlands: erwt)
Verbuging
erte, ertje
erte [1]
erte [2]
ert v /æ̀r̥t/ > /ær̥t/
- (plantje) Pisum sativum: 'n eijäörige plantj die toette roewvogelblome behuuert en wovan de zaod aetbaar es
- (aeteswaar) d'n aetbare zaod van 'n [1]
Aafbraeking
- ert
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
- Bèstemoder haw ieëren e paar riejen erten innen haof gepaotj staon.
Vermeljing
- Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 116.
| inkelvaad | mieëvaad | |||
|---|---|---|---|---|
| radikaal | liaison | radikaal | liaison | |
| nom. | sjrif | ert | erte | erten |
| IPA | /ær̥t/ | /ærd/ | /ær̥te/ | /ær̥ten/ |
| dim. | sjrif | ertje | ertjen | ertjes |
| IPA | /ær̥ce/ | /ær̥cen/ | /ær̥ces/ | /ær̥cez/ |
Raod
In ajer Mofers haw 't inkelvaad stoeattoean en 't mieëvaad sleiptoean: e\rt - e~rte.
[2]
- Algemein Gesjreve Limbörgs: ert
| Frans: pois(fr:) m Ieslandjs: erta(is:) v Ingels: pea(en:) Nederlandjs: erwt(nl:) g | Pruus: Erbse v Spaans: guisante m Zweeds: ärta g, ärt g |
|---|