wouf - Wiktionary (original) (raw)

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

wouf m (Nederlands: wolf, neusvuil, verhard neusvuil, wroeter)

Verbuging

wuif, wuifke

'ne wouf [1]

wouf m /wɒ́u̯f/

  1. (bieëster) Canis lupus: e roufdeer oete femielje vanne hónjsechtige
  2. e brökske hel gewore snoter inne naas, det meis misselik is

Raod

Beteikenis [1] wuuert allewiel ummertoe mieë vervange door wolf; det is bie beteikenis [2] neet 't geval.

Aafbraeking

Variaasje

Aafleijinge

Verwantje wäörd

Zagswies

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wouf wölf
IPA /wɒ́u̯f/ /wɒ́u̯v/ /wœ̀l̥f/ /wœ̀lv/
dim. sjrif wölfke wölfken wölfkes
IPA /wœ̀l̥fkʲe/ /wœ̀l̥fkʲen/ /wœ̀l̥fkʲes/ /wœ̀l̥fkʲez/
dat. sjrif wouf wölf
IPA /wɒ̀u̯f/ /wɒ̀u̯v/ /wœ̀l̥f/ /wœ̀lv/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wouf wuif
IPA /wɒ́u̯f/ /wɒ́u̯v/ /wœ̀i̯f/ /wœ̀i̯v/
dim. sjrif wuifke wuifken wuifkes
IPA /wœ̀i̯fkʲe/ /wœ̀i̯fkʲen/ /wœ̀i̯fkʲes/ /wœ̀i̯fkʲez/
dat. sjrif wouf wuif
IPA /wɒ̀u̯f/ /wɒ̀u̯v/ /wœ̀i̯f/ /wœ̀i̯v/

Raod

Bakkes guuef 't mieëvaad wölf allein op veure vorm wolf; dinkelik is de óntwikkeling van 't mieëvaad es volg gegange: wölf > wuif > wölf (idem veuren diminutief).

[1]

Araona: cuetsapa(en:) Aroemeens: lupu(rup:) m Frans: loup m Gotisch: 𐍅𐌿𐌻𐍆𐍃(got:) m Grieks (nuuj): λύκος(el:) m Ieslandjs: úlfur(is:) m Ingels: wolf(en:) Japans: (ja:) Koreaans: 늑대(ko:) Letien: lupus(la:) m Luuksembörgs: Wollef m Nederlandjs: wolf g Pruus: Wolf m Russisch: волк(ru:) m Slowaaks: vlk(sk:) m Spaans: lobo(es:) m Viëtnamees: chó sói(vi:), sói(vi:) Welsh (Wales): blaidd(cy:) m Zweeds: varg(sv:) g, ulv g

[2]

wouf m /wɒ́u̯f/

  1. 'n flotte, vaegendje bewaeging veur traonen oete ouge te wrieve

Aafbraeking

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif wouf wuif
IPA /wɒ́u̯f/ /wɒ́u̯v/ /wœ̀i̯f/ /wœ̀i̯v/
dim. sjrif wölfke wölfken wölfkes
IPA /wœ̀l̥fkʲe/ /wœ̀l̥fkʲen/ /wœ̀l̥fkʲes/ /wœ̀l̥fkʲez/
dat. sjrif wouf wuif
IPA /wɒ́u̯f/ /wɒ́u̯v/ /wœ̀i̯f/ /wœ̀i̯v/

wouf /wɒ̀u̯f/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van wouve
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van wouve
  3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van wouve
  4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van wouve
  5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van wouve

Aafbraeking

Variaasje

wouf /wɒ̀u̯f/

  1. (neet-lemma) vorm innen datief van wouf

Aafbraeking