Heven – Wiktionary (original) (raw)

Oldenborgsch, Oostfreesch, Oostnordseeplattdüütsch

Substantiv

Heven (masculinum)

Utspraak

IPA(key): [heːvn̩] (Heven)

Deklinatschoon

Oldenborgsch, Oostfreesch, Oostnordseeplattdüütsch

Varianten (bewark varianten)

• Na de "NPS": Héven

Bedüden

1. Luftruum, allens wat över de Eer is
   Bispell: An de Heven gifft dat vundaag keen Wulk.
2. de Steed vun Gott oder annere mytholoogsche Wesen, Paradies
   Bispell: He is doodbleven un stiggt nu na'n Heven op.
3. metaphoorsch: en glückselige Saak oder Steed
   Bispell: Minsch, dat Eten is ja ut as in'n Heven.

Synonymen

• [2] Güntsiet
• [2, 3] Paradies
• Plautdietsch: [2] Paradies m, n (ok de Goorn Eden) (annere Schrievwiesen: Paradiess m, n)

Etymologie

• Vun Middelnedderdüütsch hēven, vun Ooldsass'sch heƀan, vun Proto-Germaansch *himinaz. Verwandtschap mit dat engelsche Woort heaven.

Afledd Begrepen

• Hevenbett, Hevenriek, Hevenskugel, Sternheven

Gegenwöör

• [1] Eer, [2] Hell

Sprickwöör

• Wenn de Heven fallt, liggt wi dor all ünner. - Buernwiesheit

Översetten

Steed vun Gott oder annere mytholoogsche Wesen [ännern]