blamage - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

Geluid: blamage (hulp, bestand)
IPA: / bla'maʒə / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

bla·ma·ge

Woordherkomst en -opbouw

Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘afgang’ voor het eerst aangetroffen in 1929 [1]
Naamwoord van handeling van blameren met het achtervoegsel -age [2]

enkelvoud	meervoud
naamwoord	blamage	blamages
verkleinwoord	blamagetje	blamagetjes

Zelfstandig naamwoord

de blamage v

een afgang veroorzaakt door eigen falen
- De actie werd een complete blamage.

Vertalingen

1. een afgang veroorzaakt door eigen falen

Duits: Blamage (de) v Engels: disgrace (en)	Frans: honte (fr) v, déshonneur (fr) m Spaans: vergüenza (es) v, deshonra (es) v

Gangbaarheid

Het woord blamage staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "blamage" herkend door:

97 %	van de Nederlanders;
89 %	van de Vlamingen.[3]

Verwijzingen