huren - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: huren (hulp, bestand)
• IPA: / ˈhyrə(n) / (2 lettergrepen); /ɦyrə(n)/

Woordafbreking

• hu·ren

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘gebruiken tegen betaling’ voor het eerst aangetroffen in 1240.[1]
• erfwoord: Middelnederlands hūren, ontwikkeld uit Oergermaans *hūzjan-, bij Indo-Europees *kuHs-, waartoe ook Hettitisch kuššan- ‘loon, bezoldiging’ behoort.[2] Evenals Nederduits hüren, Fries hiere en Engels hire ‘huren; in dienst nemen’.

Werkwoord

huren

1. tegen betaling gebruiken
   • Als je dat behang van de muur wil halen, kan je daar een machine voor huren.
     ▸ Pogue had een kamer gehuurd waarin we allemaal op de grond konden slapen.[3]

Antoniemen

• lenen

Hyponiemen

• afhuren, inhuren, onderhuren, verhuren

Afgeleide begrippen

Verwante begrippen

• pachten

Vertalingen

1. tegen betaling gebruiken

Zelfstandig naamwoord

de huren mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord huur

Gangbaarheid

• Het woord huren staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "huren" herkend door:

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

1. ↑ "huren" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
2. ↑
   Kroonen
   , Guus, Etymological Dictionary of Proto-Germanic, Leiden: Brill, 2013; blz. 261
3. ↑
   Tim Voors
   “Alleen, De Pacific Crest Trail te voet van Mexico naar Canada”, eBook: Mat-Zet bv, Soest (2018), Fontaine Uitgevers
4. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be