errar — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin errare (« errar, vagar, trevar »)

Prononciacion

lengadocian, gascon /eˈra/, /eˈra/

provençau /eˈʀa/, /eˈʀa/

escotar « errar »

Vèrb

errar

  1. Anar a l'azard, a l'aventura
  2. (figurat) S'enganar, aver una falsa opinion.

Sinonims

Derivats

Traduccions

alemand: umherirren (de) anglés: roam (en) wander (en) stray (en) catalan: errar (ca) vagar (ca) espanhòl: errar (es) francés: errer (fr) italian: errare (it) vagare (it) portugués: errar (pt) vadiar (pt) vagabundear (pt) perambular (pt) vagar (pt) rus: бродить (ru) блуждать (ru) блудить (ru) скитаться (ru)

Referéncias

Joan de Cantalausa, Diccionari de Cantalausa, (en linha):

Catalan

Etimologia

Del latin errare (« errar, vagar, trevar »)

Prononciacion

Oriental /əˈra/, /əˈra/

Occidental: nord-occidental /eˈra/, /eˈra/; valencian /eˈraɾ/, /eˈraɾ/, /eˈra/, /eˈra/

Vèrb

errar

  1. s'enganar
  2. vagar, divagar

Espanhòl

Etimologia

Del latin errare (« errar, vagar, trevar »)

Prononciacion

/eˈraɾ/, /eˈraɾ/

Veneçuèla : escotar « errar »

Vèrb

errar

  1. s'enganar
  2. vagar, divagar
  3. Imprimir a un projectil una direccion fòra de l'objectiu.

Portugués

Etimologia

Del latin errare (« errar, vagar, trevar »)

Prononciacion

Prononciacion

/e.ˈʁa(ɾ)/, /e.ˈʁa(ɹ)/

/e.ˈha(ɾ)/, /e.ˈha(ɻ)/

/i.ˈʁaɾ/

escotar « errar »

Vèrb

errar

  1. s'enganar
  2. vagar, divagar