marina — Wikiccionari (original) (raw)
Un article de Wikiccionari.
Occitan
Etimologia
Del latin marinus, de mare (« mar »).
Prononciacion
/maˈrino̞/, /maˈrino̞/, provençau /maˈʀino̞s/, /maˈʀino̞s/
Nom comun 1
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| marina | marinas |
| [maˈrino̞] | [maˈɾino̞s] |
marina femenin
- Çò que tòca a la navigacion sus la mar.
- S'afogar per las causas de la marina.
- Servici en mar.
- Servir dins la marina.
- Armada de la mar ; la fòrças navalas.
- Costièra maritima: mar, plaja, bord de mar
- Ensemble residencial bastit en broa de la mar, comprenent mai sovent un pòrt de plasença.
- Vent de mar
- (pintura) Quadre representar un pòrt de mar o una vista de la mar.
- Un pintre de marinas.
Traduccions
| Çò que tòca a la navigacion sus la mar | |
|---|---|
| alemand: Marine (de), Marinemalerei (de) (pintura) anglés: marine (en), navy (en), marine art (en) (pintura) basc: catalan: marina (ca) | espanhòl: marina (es) francés: marine (fr), marina (fr) (ensemble residencial) italian: marina (it) portugués: marinha (pt) |
| Bòrd de la mar | |
|---|---|
| alemand: Strand (de), Ufer (de), Küste (de) anglés: shore (en) basc: uhalde (eu) catalan: riba (ca), ribera (ca), ribatge (ca) | espanhòl: orilla (es) francés: rivage (fr) italian: riva (it) portugués: praia (pt), costa (pt) |
Nom comun 2
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| marina | marinas |
| [maˈrino̞] | [maˈrino̞s] |
marina femenin (equivalent masculin marin)
- Aquela qu'es abila dins l’art de la navigacion sus la granda mar.
- Aquela que servís a bòrd d’un bastiment de l’Estat o de la marina de comèrci.
Forma d'adjectiu
marina
- femenin singular de marin.
Forma de vèrb
marina
- Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de marinad
Anglés
Etimologia
Del latin marinus, de mare (« mar »).
Prononciacion
/məˈɹinə/, /məˈɹinə/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| marina | marinas |
marina
- Ensemble residencial bastit en broa de la mar, comprenent mai sovent un pòrt de plasença.
Catalan
Etimologia
Del latin marinus, de mare (« mar »).
Prononciacion
oriental /məˈɾinə/, /məˈɾinə/, occidental /maˈɾina/, /maˈɾina/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| marina | marines |
marina femenin
- Çò que tòca a la navigacion sus la mar.
- Servici en mar.
- Armada de la mar ; la fòrças navalas.
- Ensemble residencial bastit en broa de la mar, comprenent mai sovent un pòrt de plasença.
- Vent de mar
- (pintura) Quadre representar un pòrt de mar o una vista de la mar.
Forma d'adjectiu
marina
- femenin singular de marí.
Forma de vèrb
marina
- Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de marinar.
- Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu marinar.
Espanhòl
Etimologia
Del latin marinus, de mare (« mar »).
Prononciacion
/məˈɾina/, /məˈɾina/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| marina | marinas |
marina femenin
- Çò que tòca a la navigacion sus la mar.
- Servici en mar.
- Armada de la mar ; la fòrças navalas.
- Ensemble residencial bastit en broa de la mar, comprenent mai sovent un pòrt de plasença.
- Vent de mar
- (pintura) Quadre representar un pòrt de mar o una vista de la mar.
Forma d'adjectiu
marina
- femenin singular de marino.
Forma de vèrb
marina
- Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de marinar.
- Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu marinar.
Francés
Etimologia
Del latin marinus, de mare (« mar »).
Prononciacion
Soïssa (Canton de Friborg) : escotar « marina »
Prononciacion
/məˈɹinə/, /məˈɹinə/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| marina | marinas |
marina
- Ensemble residencial bastit en broa de la mar, comprenent mai sovent un pòrt de plasença.
Forma de vèrb
marina
- Tresena persona del singular del present del subjonctiu de mariner.
Italian
Etimologia
Del latin marinus, de mare (« mar »).
Prononciacion
/məˈɾina/, /məˈɾina/
Nom comun 1
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| marina | marinas |
marina femenin
- Servici en mar.
- Armada de la mar ; la fòrças navalas.
- costièra maritima: mar, plaja, bord de mar
- Ensemble residencial bastit en broa de la mar, comprenent mai sovent un pòrt de plasença.
- (pintura) Quadre representar un pòrt de mar o una vista de la mar.
Nom comun 2
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| marina | marinas |
- Aquela qu'es abila dins l’art de la navigacion sus la granda mar.
- Aquela que servís a bòrd d’un bastiment de l’Estat o de la marina de comèrci.
Forma d'adjectiu
marina
- femenin singular de marino.
Portugués
Etimologia
Del latin marinus, de mare (« mar »).
Prononciacion
Portugal /mɐˈɾinɐ/, /mɐˈɾinɐ/, Brasil /maˈɾĩnɐ/, /maˈɾĩnɐ/, /maˈɾinə/, /maˈɾinə/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| marina | marinas |
marina
- Ensemble residencial bastit en broa de la mar, comprenent mai sovent un pòrt de plasença.
Forma d'adjectiu
marina
- femenin singular de marino.
Forma de vèrb
marina