pipa — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

(nom 1) De latin vulgar *pipa (flaüta pichona), de pipare ‘piular’, d’origina onomatopeïca

(nom 2) De chinés 琵琶, pípá

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈpipo̞/, /ˈpipo̞/, provençau /ˈpipə/, /ˈpipə/

Sillabas

pi|pa

Nom comun 1

pipa femenin

Una pipa per fumar, de fusta de cerisièr

De pipas de roire contenent 500 litres (val del Douro)

1. Objècte per fumar de tabat, d'òpi o un autre produch fumable.
2. (popular) Cigarreta
3. (enologia) Barrica
4. (enologia), (per extension) Mesura de capacitat, unes 450 litres.

Variantas dialectalas

Objècte per fumar

• pip (gascon)

Sinonims

Objècte per fumar

• cachimbau

Parents

• pipar

Derivats

• pipaire
• pipada
• piparda

Traduccions

Nom comun 2

pipa masculin

Una pipa, laüt chinés

1. Mena de laüt chinés en forma de pera.

Traduccions

Forma de vèrb

pipa

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de pipar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiunafirmatiu de pipar

Anglés

Etimologia

De chinés 琵琶, pípá

Prononciacion

[?]

Sillabas

pi|pa

Nom comun

pipa

1. pipa (oc), mena de laüt

Catalan

Etimologia

(nom 1) De latin vulgar *pipa (flaüta pichona), de pipare ‘piular’, d’origina onomatopeïca

(nom 2) De chinés 琵琶, pípá

Prononciacion

oriental /ˈpipə/, /ˈpipə/, occidental /ˈpipa/, /ˈpipa/

Espanha (Barcelona) : escotar « pipa »

Sillabas

pi|pa

Nom comun

pipa femenin

1. pipa (oc), objècte per fumar
2. pipa (oc), mesura de capacitat
3. (popular) tetarèla (oc)

Nom comun 2

pipa masculin

1. pipa (oc), mena de laüt

Forma de vèrb

pipa

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de pipar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiunafirmatiu de pipar

Espanhòl

Etimologia

(nom 1) De latin vulgar *pipa (flaüta pichona), de pipare ‘piular’, d’origina onomatopeïca

(nom 3) De chinés 琵琶, pípá

Prononciacion

/ˈpipa/, /ˈpipa/

Sillabas

pi|pa

Nom comun 1

pipa femenin

1. pipa (oc), objècte per fumar
2. pipa (oc), barrica

Nom comun 2

pipa femenin

1. Granas d'unes fruchs, coma lo melon, la pera, la poma.
2. (al plural) Granas de virasolelh preparada coma aperitiu.

Nom comun 3

pipa masculin

1. pipa (oc), mena de laüt

Forma de vèrb

pipa

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de pipar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiunafirmatiu de pipar

Francés

Etimologia

De chinés 琵琶, pípá

Prononciacion

/pipa/, /pipa/

França (Somain) : escotar « pipa »

Sillabas

pi|pa

Nom comun

pipa masculin

1. pipa (oc), mena de laüt

Forma de vèrb

pipa

1. Tresena persona del singular del passat simple de piper

Italian

Etimologia

(nom 1) De francés pipe, de pipare ‘piular’

(nom 2) De chinés 琵琶, pípá

Prononciacion

/ˈpipa/, /ˈpipa/

Sillabas

pi|pa

Nom comun 1

pipa femenin

1. pipa (oc), objècte per fumar

Nom comun 2

pipa masculin

1. pipa (oc), mena de laüt

Portugués

Etimologia

(nom 1) De latin vulgar *pipa (flaüta pichona), de pipare ‘piular’, d’origina onomatopeïca

(nom 2) De chinés 琵琶, pípá

Prononciacion

escotar « pipa »

Prononciacion

Portugal /ˈpipɐ/, /ˈpipɐ/, Brasil /ˈpipɐ/, /ˈpipɐ/, /ˈpipə/, /ˈpipə/

Sillabas

pi|pa

Nom comun 1

pipa femenin

1. pipa (oc), barrica pel vin
2. pipa (oc), mesura de capcitat
3. (Figurat) persona corta e gròssa
4. (Popular) persona que beu de tròp
5. (Brasil) (Popular) sèrp-volanta
6. (Eufemisme) quèca

Nom comun 2

pipa masculin

1. pipa (oc), mena de laüt