ton — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

(Adj.) Del latin tuus.

(nom 1) Pel latin thunnus, del latin θύννος.

(nom 2) Pel latin tonus, del latin τόνος « còrda, tension de la còrda de la lira, mòde musical, mesura d’un vèrs, accent tonic »

Prononciacion

/ˈtun/, /ˈtun/

França (Bearn) : escotar « ton »

Adjectiu possessiu

Declinason
Singular Plural
Masculin ton tos
[tun] [tus]
Femenin ta tas
[ta] [tos]

ton (forma non articulada)

  1. Possessiu de la segonda persona del singular masculin: de tu, qu'aperten a tu.
    • Encontrèri ton amic.
  2. (per causa de iatus) Possessiu de la segonda persona del singular femenin davant un mot començant per un vocala.
    • Encontrèri ton amiga / Encontrèri ta sòrre

lo ton (forma articulada) (gascon)

  1. Possessiu de la segonda persona del singular: de tu, qu'aperten a tu.
    • Que soi lo ton amic

Variantas dialectalas

Traduccions

alemand: dein (de) anglés: your (en) catalan: el teu (ca) espanhòl: tu (es) francés: ton (fr) italian: tuo (it) sicilian: tò (scn) portugués: teu (pt)

Nom comun 1

Declinason
Singular Plural
ton tons
[ˈtu] [ˈtus]

ton masculin

Lo ton Thunnus alalunga.

  1. (Zoologia) Grand peis blau argentenc de la familha dels scombridèus, de còrs alongat e idrodinanic, que nada fòça plan e que viu en flòta.
  2. Carn d'aquel peis.

Derivats

Traduccions

Convencions internacionalas: Thunnus (conv) alemand: Thunfisch (de) anglés: tuna (en), tuna fish (en), tunny (en) basc: hegalabur (eu), hegaluze (eu), atun (eu) catalan: bacora (ca), tonyina (ca) espanhòl: atún (es) francés: thon (fr) italian: tonno (it) sicilian: tunnu (scn) portugués: atum (pt)

Nom comun 2

Declinason
Singular Plural
ton tons
[ˈtu] [ˈtus]

ton masculin

  1. Son d’una cèrta frequéncia.
  2. Qualitat de la votz.
  3. (musica) Espaci compausat de dos semitons que se plaça entre de nòtas consecutivas.
  4. (en particular) Gamma, nom de la primièra nòta de la gamma que la musica es formada.
  5. (linguistica) Nautor e modulacion d’un son, typic d’una sillabas, coma trach fonologic.
  6. Biais s’exprimir.
  7. (colorimetria) Nivèl de luminositat d’una color de basa.

Derivats

atonal / atonau atonia entonar entonacion / intonacion semiton tonal tonalitat tonia tonic tonicitat tonifica tonús

Derivats

Traduccions

alemand: Stimmung (de), Gestimmtsein (de), Einstellung (de), Gemütslage (de), Ton (de) anglés: tone (en) basc: catalan: afinaciò (ca), sintonitzazió (ca), to (ca) espanhòl: tono (es), timbre (es) francés: ton (fr) italian: tono (it) portugués: acordo (pt), tom (pt), sonância (pt), entonação (pt), modo (pt)}, timbre (pt)

Francés

Etimologia

(Adj.) Del latin tuus.

(nom) Pel latin tonus, del latin τόνος « còrda, tension de la còrda de la lira, mòde musical, mesura d’un vèrs, accent tonic »

Prononciacion

/tɔ̃/, /tɔ̃/

França (Vòges) : escotar « ton »

Adjectiu possessiu

Declinason
Singular Plural
Masculin ton tes
Femenin ta tes

ton

  1. ton (oc)

Nom comun

Declinason
Singular Plural
ton tons

ton

  1. ton (oc)