habitudine - Wikționar (original) (raw)

De la Wikționar, dicționarul liber

română

Etimologie

Din latină habitudo, -inis. Confer franceză habitude.

Pronunție

Substantiv

Declinarea substantivului habitudine
f. Singular Plural
Nominativ-Acuzativ habitudine habitudini
Articulat habitudinea habitudinile
Genitiv-Dativ habitudinii habitudinilor
Vocativ ' '
  1. însușire dobândită cu timpul prin practică și devenită trăsătură caracteristică.
  2. mod de comportament, istoricește constituit, al indivizilor aparținând aceluiași grup.

Sinonime

Cuvinte derivate

Traduceri

deprindere, obicei

afrikaans: gebruik (Afrikaans), gewoonte (Afrikaans) albaneză: adet (shqip) armeană: սովորություն (հայերեն) (sovorut’yun), սովորույթ (հայերեն) (sovoruyt’) catalană: costum (català) m., hàbit (català) m. cehă: návyk (čeština) n. coreeană: 버릇 (한국어) (beoreut) daneză: vane (dansk), sædvane (dansk) engleză: habit (English) esperanto: kutimo (Esperanto) finlandeză: tapa (suomi) franceză: habitude (français) f. germană: Gewohnheit (Deutsch) f., Habitus (Deutsch) m. greacă: συνήθεια (Ελληνικά) (synítheia) f. indoneziană: adat kebiasan (Bahasa Indonesia) interlingua: habitude (interlingua) islandeză: vani (íslenska) italiană: abitudine (italiano) f. maghiară: szokás (magyar) neerlandeză: gewoonte (Nederlands) f. norvegiană: vane (norsk) m., sedvane (norsk) m. papamiento: kostumber (Papiamentu) poloneză: nawyk (polski) m., zwyczaj (polski) m. portugheză: hábito (português) m., costume (português) m. rusă: обычай (русский) (obýčaj) m., обыкновение (русский) (obyknovénije) n., традиция (русский) (tradícija) f. scoțiană: cleachdadh (Scots) m. siciliană: custumanza (sicilianu) f. slovenă: navada (slovenščina) f. spaniolă: costumbre (español) f., hábito (español) m. suedeză: vana (svenska) c., sed (svenska) c., sedvana (svenska) c. telugu: అలవాటు (తెలుగు) (alavaaTu) turcă: adet (Türkçe), alışkı (Türkçe), alışkanlık (Türkçe), itiyat (Türkçe), tabiat (Türkçe), huy (Türkçe) ucraineană: звичай (українська) (zbičaj)

Referințe