erkek - Vikisözlük (original) (raw)

Osmanlı Türkçesi _آرزوق_‎, Eski Türkçe _erk_‎ (erk, “erkek”).

erkek (belirtme hâli erkeği, çoğulu erkekler)

Bir erkeğin 3 boyutlu modellemesi. (1)

Erkek (2)

  1. (erkek) Yetişkin adam; bay, er, er kişi, kişi
  2. (erkek) İnsan, hayvan ve bitkilerin dişiyi dölleyecek cinsten olanı
    • Erkek arıların takatleri kesilmeye başlar, bir bir dökülür, ölür giderler.T. Buğra
  3. (aile) Koca
    • Kadın erkeğini uğurladı.
  4. (biyoloji)Sperma oluşturan organizma.

erkek (karşılaştırma daha erkek, üstünlük en erkek)

  1. (mecaz) Mert, sözüne güvenilir
  2. Girintili ve çıkıntılı olarak bir çift oluşturan nesnelerden çıkıntılı olanı.
  3. Sert, kolay bükülmez:
    • Erkek demir, erkek bakır.

elinin hamuruyla erkek işine karışmak

ağa, ağabey, amca, baba, bay, bey, büyükbaba, dayı, dede, delikanlı, dünür, efe, efendi, er, herif, kayınbaba, kayınbirader, kayınpeder, kral, kuzen, muallim, müdür, oğlan, prens, zeybek

bay

koca

dişiyi dölleyecek özellik

Eski Türkçe _erk_‎ (erk)

erkek

  1. (biyoloji) erkek

erkek

  1. (biyoloji) erkek

erkek

  1. (biyoloji) erkek