kurt - Vikisözlük (original) (raw)

قورت

Kurt (bütün Türk dillerinde "kurtçuk, solucan" anlamına gelir. Ancak Oğuzlar bu sözcüğü "kurt" (al-ḏi'b) anlamında kullanır. ) Eski Türkçe kurt "1. tırtıl, larva, 2. (Oğuzca) köpeğe benzer vahşi hayvan" sözcüğünden evrilmiştir.

kurt (belirtme hâli kurdu, çoğulu kurtlar)

Kurt (1)

  1. (köpekgiller) Köpekgillerden, Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika'da yaşayan, postu gri sarı renkli, yırtıcı, etçil memeli hayvan; (Canis lupus).
  2. (mecaz) Bir yeri, bir şeyi iyi bilen.

kurt ağzı bağlamak, kurt gibi, kurt gibi acıkmak

kurtağzı, kurtayağı, kurtbacağı, kurtbağrı, kurtboğan, kurt kapanı, kurtkıyan, kurt köpeği, kurtkulağı, kurt kuş, kurt kuyusu, kurt mantarı, kurt masalı, kurtpençesi, kurt sineği, kurttırnağı, kurt üzümü, Başkurt, bozkurt, eski kurt, yavrukurt, yeleli kurt, deniz kurdu

kurt (belirtme hâli kurdu, çoğulu kurtlar)

Kurt (3)

  1. (böcek bilimi) Yumuşak vücutlu, uzun gövdeli, omurgasız, bacaksız, ayaksız veya çok ilkel ayaklı küçük hayvan; böcü

kurt (karşılaştırma daha kurt, üstünlük en kurt)

  1. (mecaz) İşini iyi bilen, aldanmayan, kurnazlık yapan.
    • "Deminden beri sus pus olmuş, fırsat bekleyen kurt müşterilerin ilk defa sesi duyuluyor." - Haldun Taner

kurdunu dökmek, kurtlarını dökmek

kurt baklası, kurt bilimi, kurtyeniği, kurt yeniği, kancalı kurt, keseli kurt, kıl kurt, kızılkurt, pembekurt, kırbaç kurtları, ağaç kurdu, ağ kurdu, bağırsak kurdu, fındık kurdu, ibrişim kurdu, iplik kurdu, kırbaç kurdu, kitap kurdu, kök kurdu, Medine kurdu, odun kurdu, tahta kurdu, tel kurdu, yaprak kurdu, yıldız kurdu, zeytin kurdu

çeviriler

kurt

  1. (böcek bilimi) kurt, kurtçuk

kurt

  1. (fizyoloji) sağır

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

  1. meyve kurdu
  2. böcek

kurt

  1. (köpekgiller) kurt
  2. (böcek bilimi) kur

kurt

  1. kısa