sırt - Vikisözlük (original) (raw)

	Ayrıca bakınız: Sırt

Osmanlı Türkçesi _سرط_‎, _سرت_‎, _سراد_‎, Eski Türkçe.

• IPA(anahtar): /ˈsɯɾt/
• Heceleme: sırt

Bir insanın sırtı (1)

Kadın, atın sırtına binmiş. (2). Kadının sırtında da mavi bir elbise var. (3)

sırt (belirtme hâli **sırt, çoğulu sırtlar)

1. (anatomi, primatlar) İnsanlarda boyundan bele kadar uzanan üst bölüm
2. (anatomi, zooloji) Omurgalı veya omurgasız hayvanlarda boyundan kuyruk sokumuna kadar uzanan üst bölüm
   • Atın sırtına binmekten bir şey anladığı yoktu onun. O gördüğü onlarca atın içinden yalnızca birinin yüzünü bilir, o yüzün seçilmediği yerde, bir sırtta oturmak, dolaşmak ve gülümsemekten hiç hazzetmezdi.
     — Batuhan AŞIKTOPRAK, 2019, Kurdun Postu, s. 80, Varlık Yayınları
3. İnsanın üstü
   • Elinde okul çantası, sırtında önlüğüyle o gece ve ondan sonraki birkaç gece komşu evlerinde kaldı.
     — Murathan Mungan, 2011, Beşpeşe, s. 17, Metis Yayınları
4. Kesici araçların kesmeyen kenarı
5. (coğrafya) Dağların veya tepelerin üst bölümü
   Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak
   Boşanır sırtlara, vâdîlere, sağnak sağnak. — M. Â. Ersoy
6. Bir şeyi üstü, üst bölümü
   • Traktörlerin sırtında yağız delikanlılar
     — Hasan İzzettin Dinamo, 1937, Deniz Feneri, s. 12, Bozkurt Yayınları
   • Kamyon sırtında İstanbul'a geldik.
     — Oktay GÜZELOĞLU, 1997, Beyoğlu'nda Garibanın Otopsisi Yapılmaz, s. 112, Hiç Yayınları
7. (kitap) Dikilmiş veya ciltlenmiş kitaplarda dikişin bulunduğu bölüm
8. (Andırın, Düziçi ağzı) elbise

• sırt çevirmek,

• sırt sırta ermek,

• sırt sırta vermek,

• sırt üstü yatmak,

• sırtı yere gelmemek,

• sırtından atmak,

• sırtından kazanmak,

• sırtını dayamak,

• sırtını yere getirmek

• sırtı kaşınmak,

• sırt yüzgeci,

sırt

• Almanca: Rücken (de) e

• Asturyasça: espalda (ast)

• Danca: ryg (da)

• Estonca: selg (et)

• Fince: selkä (fi)

• Fransızca: dos (fr)

• Gagavuzca: sırt (gag)

• İngilizce: back (en), dorsum (en), ridge (en)

• İsveççe: rygg (sv) g

• İtalyanca: schiena (it)

• İzlandaca: bak (is), hryggur (is)

• Kürtçe: pişt (ku)

• Macarca: hát (hu)

• Tatarca: sırt (tt)
  Kırım Tatarcası: sırt (crh)

• Türkçe:
  Eski Türkçe: art‎ (otk) (art), egin‎ (otk) (egin), uça‎ (otk) (uça)
  Osmanlı Türkçesi: سرط‎ (ota) ،سرت‎ (ota) ،سراد‎ (ota)

• Türk Dil Kurumuna göre "sırt" maddesi

• Vikipedi'de sırt

Eski Türkçe _syrt_‎ (syrt)

• Heceleme: sırt

sırt

1. (anatomi) sırt

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

• Heceleme: sırt

sırt

1. arka
2. gövdenin arka tarafı
3. kuzey

• Heceleme: sırt

sırt

1. (coğrafya) tepe
2. (coğrafya) yamaç

• Heceleme: sırt

sırt

1. (anatomi, primatlar) sırt