itron - Wikeriadur (original) (raw)

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Eus an anv henvrezhonek eltroguen « mamm-gaer ».

E krennvrezhoneg: itronn[1].

Da dostaat ouzh elltrewyn (dispredet) « maeronez » e kembraeg hag altrewen « lezvamm » e kerneveureg.

Dont a ra eus ar ger keltiek *altr-awon-ī, stumm benel *altr-awon- « tad-mager » (→ aotrou).

Anv-kadarn

itron benel /i'trõ:n/ (liester itronezed)

  1. Maouez eus an noblañs, gwreg un aotrou.
  2. Maouez en em zalc'h evel un den eus an noblañs
    Honnezh zo un itron !
  3. Maouez, plac'h dimezet, bet dimezet pe en oad da vezañ dimezet.

Gerioù enepster

Troidigezhioù