ofendre - Viccionari, el diccionari lliure (original) (raw)

Oriental: central /uˈfɛn.dɾə/
balear /oˈfen.dɾə/, /uˈfen.dɾə/
Occidental: /oˈfen.dɾe/

ofendre trans., pron. ‎(pronominal ofendre's)

  1. Fer mal a una persona, especialment si es tracta d'un dany emocional o contra la dignitat.

Segona conjugació amb formes velaritzades, participi irregular

Formes no normatives o col·loquials

Formes compostes i perifràstiques

indicatiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
perfet he has ha hem heu han ... ofès o ofés
havem haveu
passat perifràstic vaig vas va vam vau van ... ofendre
vares vàrem vàreu varen
plusquamperfet havia havies havia havíem havíeu havien ... ofès o ofés
passat anterioro perifràstic haguí hagueres hagué haguérem haguéreu hagueren ... ofès o ofés
vaig haver vas haver va haver vam haver vau haver van haver
vares haver vàrem haver vàreu haver varen haver
futur perfet hauré hauràs haurà haurem haureu hauran ... ofès o ofés
condicional perfet hauria hauries hauria hauríem hauríeu haurien ... ofès o ofés
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
subjuntiu jo tu ell/ella/vostè nosaltres vosaltres/vós ells/elles/vostès verb
passat perifràstic vagi vagis vagi vàgim vàgiu vagin ... ofendre
vaja vages vaja vàgem vàgeu vagen
perfet hagi hagis hagi hàgim hàgiu hagin ... ofès o ofés
haja hages haja hàgem hàgeu hagen
plusquamperfet hagués haguessis hagués haguéssim haguéssiu haguessin ... ofès o ofés
haguesses haguéssem haguésseu haguessen
haguera hagueres haguera haguérem haguéreu hagueren
passat anteriorperifràstic vagi haver vagis haver vagi haver vàgim haver vàgiu haver vagin haver ... ofès o ofés
vaja haver vages haver vaja haver vàgem haver vàgeu haver vagen haver

Paradigmes de flexió: ofenc, ofèn, ofenem

Traduccions