stû - Wîkîferheng (original) (raw)

Tewandina stû
Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî stû stû
Îzafe stû stûyên
Çemandî stû stûyan
Nîşandera çemandî stû wan stûyan
Bangkirin stûyo stûyino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî stûyek stûyin
Îzafe stûyekî stûyine
Çemandî stûyekî stûyinan

stûyê mirovan

stû n

  1. Parçeyek ji leşêye ku ser û gewdeyê girê dide.
    Stûyê min diêşe.
  2. berpirsiyarî, erk
    Ev kar hemû li ser stûyê min e.
    Ez ji vî hemû kar berpirsiyar im.
    Nexe stûyê min! ― Min tawanbar neke.

Hevreha soranî ئەستۆ (esto). Ji bilî kurmancî û soranî, di zaravayên din yên kurdî û zimanên din yên xizm û lêzim de nayê dîtin loma etîmolojiya wê nayê zanîn.