planeta - Victionarium (original) (raw)
Vicipaedia
“[Stella] errans”, a Palaeograece πλανήτης (planētēs, erro, vagus) ← πλάνης (planēs).
plănēt|a, -ae masc.
- √ (p.class.) Magnum corpus caeleste quod circum solem (vel stellam) in orbita volvit; a cometa differt in comam carendo, et in orbitam minus eccentron habendo.
¶ De quibus corporibus quae vocanda sunt "planeta" discrepat: saepe corpora minora quam Pluto non admissa sunt in hanc categoriam. Nonnumquam dicitur et Pluto nimium parvus est ut planeta esse. A plerisque astronomis novem planetae nostri systematis solaris agnoscuntur, nempe Mercurius, Venus, Terra, Mars, Iuppiter, Saturnus, Uranus, Neptunus, et Pluto.
| m. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | planēta | planētae | I |
| gen. | planētae | planētārum | II |
| dat. | planētae | planētīs | III |
| acc. | planētam | planētās | IV |
| abl. | planētā | planētīs | VI |
| voc. | planēta | planētae | V |
Magnum corpus caeleste
| Anglice: planet (en) Bohemice: planeta (cs) f Bulgarice: плане́та (bg) f (planéta) Corduene: gerstêrk (ku) Dacoromane: planetă (ro) f Esperantice: planedo (eo) Finnice: planeetta (fi) Francogallice: planète (fr) f Germanice: Planet (de) m Graeca Antiqua: πλάνης m (plánēs)}} Hebraice: כּוֹכַב לֶכֶת (he) m (kokháv lékhet) Hispanice: planeta (es) m | Islandice: reikistjarna (is) f Italice: pianeta (it) m Lusitane: planeta (pt) m Sinice: 行星 (zh) (xíngxīng) (Mandarin) Melitense: pjaneta f}} Neograece: πλανήτης (el) m (planítis) Ruthenice: планета (ru) f (planeta) Slovene: planet (sl) m Suecice: planet (sv) c Tadzikice: сайёра (sayyora)}} Tamulice: கிரகம் (ta) (kirakam) |
|---|