klok - Wiktionary (original) (raw)

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

klok v (Nederlands: klok, torenklok, uurwerk, pendule)

Sinneniem

Verbuging

klokke, klökske

'n klok [1]

'n klok [2]

klok v /kl̥ɒk/

  1. 'ne belvörmigen idiofoon, wie me huuert wen de mès begintj
  2. e wirktuug det d'n tied behiltj (veural e grótter det me neet ómmen erm duit)
  3. (synoniem) anger waord veur tied

Aafbraeking

Net get anges gesjreve

Synonieme

Aafleijing

Verwantje wäörd

Zagswies

Vermeljing

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif klok klokke klokken
IPA /kl̥ɒk/ /kl̥ɒg/ /kl̥ɒkə/ /kl̥ɒkən/
dim. sjrif klökske klöksken klökskes
IPA /kl̥œkskʲe/ /kl̥œkskʲen/ /kl̥œkskʲes/ /kl̥œkskʲez/

[1]

Frans: cloche v Grieks (nuuj): κουδούνι(el:) ó Ingels: bell Nederlandjs: klok(nl:) g Portegees: sino(pt:) m Pruus: Glocke v Russisch: колокол(ru:) m Spaans: campana v, campanilla v Tagalog: kampana(tl:) Zweeds: klocka g

[2]

Asturisch: reló(ast:) m Frans: horloge v Grieks (nuuj): ρολόι(el:) ó Ieslandjs: úr(is:) ó Ingels: clock(en:) Luuksembörgs: Auer v Nederlandjs: klok(nl:) g Pruus: Uhr v Spaans: reloj m Tagalog: orasan(tl:) Zweeds: klocka g, ur ó

klok g /klɔk/

  1. klok
inkelvaad mieëvaad
nom.: klok klokken
dim.: klokje klokjes