gentil — Wikiccionari (original) (raw)

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

(Adj e Nom 1) Del latin gentilis « de la familha, de (la) raça » de gens (« raça, tribú, nacion, familha »).

(Nom 2) Del latin ecclesiastic gentiles (« los barbars, los pagans »)

Prononciacion

/d͡ʒen'til/, /d͡ʒen'til/

Sillabas

gen|til

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
Masculin gentil gentils
[d͡ʒen'til] [d͡ʒen'tils]
Femenin gentila gentilas
[d͡ʒen'tilo̞] [d͡ʒen'tilo̞s]

gentil

  1. Agradiu, brave. Que ten un cèrt gaubi, un cèrt agradatge delicat.
    • Quitament se ten de mancas, l'òme nos agrada, que sèm gentils.
    • Una gentilla pensada.
  2. Suau, traquille
    • Los enfants foguèron gentils uèi.
  3. Nòble.
    • Un gentil companh.

Sinonims

Antonims

Traduccions

agradiu, brave
alemand: nett (de), freundlich (de), süß (de), gut (de),schön (de), lieb (de), brav (de) anglés: nice (en), kind (en), sweet (en), good (en), , gentle (en) basc: catalan: gentil (ca), amable (ca), cortès (ca), bonic (ca), graciós (ca) espanhòl: amable (es), agradable (es), bueno (es), dulce (es), buen (es), gentil (es) francés: gentil (fr) italian: gentile (it), carino (it), dolce (it), bello (it), buono (it) portugués: bom (pt), gentil (pt), querido (pt), amável (pt)
suau
anglés: soft (en) catalan: suau (ca) espanhòl: suave (es) francés: doux (fr) calme (fr) francoprovençau/arpitan: doç (frp) italian: soave (it) sicilian: suavi (it) portugués: suave (pt), doce (pt)

Nom comun 1

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
gentil gentils
[d͡ʒen'til] [d͡ʒen'tils]

gentil masculin (femenizacion: gentilla)

  1. (art) Personatge d’una òbra de ficcion qu'incara lo ben, per oposicion al marrit que fa lo mal.

Nom comun 2

gentil masculin (subretot utilizat al plural: gentils)

  1. (religion) Non-josieu, se dit dins lo Novèl Testament dels primièrs crestians non-josieus e de l’ensemble dels pagans.