han - Vikisözlük (original) (raw)

	Ayrıca bakınız: Han

• IPA(anahtar): [ˈhɑn]
• Heceleme: han

Osmanlı Türkçesi خان‎ (han) sözcüğünden devralındı. Nihâî [}köken]]i belirsizdir, daha fazla ayrıntı için Eski Türkçe _𐰴𐰍𐰣_‎ (qaɣan) girdisine bakınız. kağan ve hakan'nın ikizidir.

han (belirtme hâli hanı, çoğulu hanlar)

1. Doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan ünvan.
   • Kırım hanları. Altın Ordu hanları.
2. (monarşi, tarih) Osmanlı padişahlarının adlarının sonuna getirilen ünvan.

Osmanlı Türkçesi خان‎ (han) sözcüğünden devralındı, Farsça خان‎ (xân) sözcüğünden alınmıştır. hane ve -hane'nin ikizidir.

han (belirtme hâli hanı, çoğulu hanlar)

Han (1)

Han (2)

1. (ulaşım, yapılar) Yol üzerinde veya kasabalarda yolcuların konaklamalarına yarayan yapı.
   • "Bir handa, yorgun argın, tatlı bir uykudaydık." - Faruk Nafiz Çamlıbel
2. (yapılar, ticaret) Büyükşehirlerde serbest mesleklerde çalışanların oda veya daire tutup çalıştıkları birkaç katlı yapı.

• eşeğin yorulduğu yere han yapılmaz
• herkesin yorulduğu yere han yapmazlar

han gibi, han hamam sahibi olmak, han kapısından teğelti atmak

iş hanı, yolgeçen hanı, Karahanlı

doğu ülkelerinde kullanılan unvan

• Almanca: Khan (de) e
• Arapça: خَان‎ (ar) e (ḵān)
• Azerice: xan (az)
• Başkurtça: хан (ba) (xan)
• Belarusça: хан (be) (xan)
• Bengalce: খান (bn) (khan)
• Bulgarca: кан (bg) e (kan), хан (bg) e (han)
• Çekçe: chán (cs) e
• Çince:
  Mandarin: 可汗 (zh) (kèhán), 汗 (zh) (hán)
• Çuvaşça: хун (cv) (hun)
• Danca: khan (da) g
• Ermenice: խան (hy) (xan)
• Esperanto: ĥano (eo)
• Estonca: khaan (et)
• Farsça: خان‎ (fa) (xân), خاقان‎ (fa) (xâqân)
• Fince: kaani (fi)
• Fransızca: khan (fr) e
• Gagavuzca: хан (gag) (han)
• Galiçyaca: khan (gl) e, can (gl) e
• Gürcüce: ხანი (ka) (xani), ყაენი (ka) (q̇aeni)
• Hintçe: खान (hi) e (khān), खन (hi) e (khan), ख़ान (hi) e (xān), ख़ागान (hi) e (xāgān), ख़ाक़ान (hi) e (xāqān)
• Felemenkçe: khan (nl) e, kan (nl) e
• İbranice: חַאן‎ (he) (khan)
• İdo: khan (io)
• İngilizce: khan (en)
• İspanyolca: kan (es) e
  Yahudi İspanyolcası: хан (lad) (khan)
• İsveççe: khan (sv)
• İtalyanca: khan (it) e
• Japonca: カーン (ja) (kān), 汗 (ja) (かん, kan), ハーン (ja) (hān), カガン (ja) (kagan)
• Kalmukça: хаан (xal) (xaan)
• Katalanca: kan (ca) e
• Kazakça: хан (kk) (han), қаған (kk) (qağan)
• Kırgızca: хан (ky) (han), каган (ky) (kagan), кан (ky) (kan)
• Kmer Dili: ខាន់ (km) (khan)
• Korece: 칸 (ko) (kan), 가한 (ko) (gahan), 카간 (ko) (kagan)
• Latince: chanis (la) e
• Lehçe: chan (pl) e, kagan (pl) e
• Letonca: hans (lv) e
• Litvanca: chanas (lt) e
• Macarca: kán (hu)
• Makedonca: кан (mk) e (kan), хан (mk) e (han)
• Mançuca: ᡥᠠᠨ (mnc) (han)
• Maratça: खान (mr) e (khān)
• Moğolca:
  Kiril: хаан (mn) (haan), хан (mn) (han)
  Moğol: ᠬᠠᠭᠠᠨ (mn) (qaɣan)
• Norveççe: khan (no) e
• Özbekçe: xon (uz), xoqon (uz)
• Portekizce: cã (pt) e, cão (pt) e
• Rumence: han (ro) e
• Rusça: хан (ru) e (han), кага́н (ru) e (kagán)
• Sırp-Hırvatça:
  Kiril: Lua hatası 35 satırında Modül:çeviriler: Dil kodu "sr" geçersiz..
• Slovakça chán (sk) e
• Slovence kan (sl) e
• Şorca: қаан
• Tacikçe: хон (tg) (xon)
• Tamilce: கான் (ta) (kāṉ)
• Tatarca: хан (tt) (xan), каган (tt) (qağan)
  Kırım Tatarcası: han (crh)
• Tofaca: һаан (haan)
• Türkçe:
  Eski Türkçe: 𐰴𐰍𐰣‎ (otk) (qaɣan), 𐰴𐰣‎ (otk) (qan)
  Osmanlı Türkçesi: خان‎ (ota)
• Ukraynaca: хан (uk) e (han), кага́н (uk) e (kağán)
• Urduca: خان‎ (ur) e (xān), خاقان‎ (ur) e (xāqān)
• Uygurca: خان‎ (ug) (xan)
• Vietnamca: hãn (vi), khả hãn (vi)
• Yunanca: χάνος (el) e (chános)
  Grekçe: χαγᾶνος (grc) e (khagânos)

hükümdar

• Almanca: Herrscherr (de) e
• Azerice: xan (az)
• Fince: kaani (fi)
• İngilizce: khan (en)
• Macarca: kán (hu)
• Rusça: хан (ru) (han)
• Şorca: қаан
• Tatarca:
• Kırım Tatarcası: han (crh)
• Türkçe:
  Eski Türkçe: 𐰴𐰍𐰣‎ (otk) (qaɣan), 𐰴𐰣‎ (otk) (qan)
  Osmanlı Türkçesi: خان‎ (ota)

serbest çalışma için tutulan birkaç katlı yapı

• Aksoy, Ömer Asım (1995). Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü 2 Deyimler Sözlüğü. İstanbul: İnkılâp Kitabevi. ISBN 975-10-0128-5.

• Eyuboğlu, İsmet Zeki (1998). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü. İstanbul: Sosyal Yayınlar. ISBN 975-738-472-2.

• Tietze, Andreas (2002). Tarihi ve Etimolojik Türkiye Türkçesi Lugatı. İstanbul: Simurg Yayınevi. ISBN 975-7172-56-1.

• Türk Dil Kurumuna göre "han" maddesi

• Vikipedi'de Han (unvan)

• Heceleme: han

han e

1. (kişi adılı): o (erkek)

Bu sözcüğün, biçim ve içerik olarak Vikisözlük standartlarına ulaşması için elden geçirilmesi gerekmektedir.

Madde düzenleme ve Vikisözlük standartları ile ilgili bilgi
Bu sözcükte ayrıca şu sorunlar da bulunmaktadır:

• Bu söz(cük), ait olduğu dilin kullandığı Karaçay-Balkarca alfabesinde yazılmamıştır.
• Bu söz(cük) varlığını ispatlayacak hiçbir kaynak içermemekte, lütfen kaynak eklenmesinde yardımcı olun.

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

1. bey, han

• Heceleme: han

han e

1. (kişi adılı): o

• Heceleme: han

han

1. (anatomi) kulak