cociñeiro - Wiktionary (original) (raw)

do Galizionario, dicionario galego na Internet.

Galego

• Etimoloxía: do latín coquinarius.
• Pronuncia: /koθiˈɲejɾo̝/ (AFI)

Substantivo

cociñeiro (_ms: cociñeiro; _mpl: cociñeiros; _fs: cociñeira; _fpl: cociñeiras)

1. (Profesións) Profesional que se dedica á preparación de comida para consumo humano.

Substantivo masculino

1. (Zooloxía) Vagalume.
   • Sinónimos: lucecú, bicho do lume, coco de luz, meiga, vella, vella do caldo, vella dos valados, vella facendo as papas, vella facendo o caldo, vella sen dentes, velliña da cea, verme canteiro, verme carpinteiro, verme da luz, verme de luz, lucerna, luceiro, corcoño, coroceiro, cagalume.

Termos relacionados

• cociña
• cociñar

Traducións

• Alemán: Koch (de) (masc.), Köchin (de) (fem.)
• Árabe: طباخ (ar).
• Armenio: խոհարար (hy).
• Búlgaro: готвач (bg).
• Castelán: cocinero (es).
• Catalán: cuiner (ca).
• Checo: kuchař (cs).
• Chinés: 厨师 (zh).
• Croata: kȕhār (hr).
• Danés: kok (da).
• Esloveno: kuhar (sl).
• Esperanto: kuiristo (eo).
• Ewe: nuɖala (ee).
• Finés: kokki (fi) (masc.), keittäjä (fi) (fem.)
• Francés: cuisinier (fr).
• Grego: μάγειρας (el).
• Hebreo: טבח (he) (masc.), טבחית (he) (fem.)
• Húngaro: szakács (hu).
• Ido: koquisto (io).
• Inglés: cook (en), chef (en), chief (en).
• Italiano: cuoco (it).
• Kurdo: چێشتکه‌ر (ku).
• Latín: coquus (la), magirus (la).
• Maltés: kok (mt)
• Navajo: chʼiyáán ííłʼíní (nv)
• Neerlandés: kok (nl).
• Noruegués: kokk (no).
• Occitano: cosinièr (oc).
• Papiamento: kòki (pap).
• Persa: آشپز (fa), پزنده (fa).
• Polaco: kucharz (pl).
• Portugués: cozinheiro (pt).
• Romanés: bucătar (ro)
• Ruso: повар (ru).
• Songhai oriental: hinakaw (ses).
• Sranan: boriman (srn), koki (srn).
• Suahili: mpishi (sw).
• Sueco: kock (sv).
• Tagalo: kusinéro (tl), tagalutò (tl).
• Telugú: వంటమనిషి (te).
• Turco: aşçı (tr).
• Vasco: sukaldari (eu).

Véxase tamén

• Apéndice: Profesións