yek - Wîkîferheng (original) (raw)

Yek dar.

yek, k-ya nerm

  1. Hejmara 1; hejmara piştî sifrê û berî duyê.
    • Serfê Mewlûda me yek derhem fer e
      Hemberê yek guhê zêrê ehmer e — (Mela Hesenê Bateyî, Mewlûda Kurdî, ~1720)
    • Hemî yek dar û yek katin
      Bibin yek da, ku dil şabî — (1982, Cegerxwîn, Şefaq, Dîwana 6'A (Hetta kengî di xewda bî?), Weşanên Roja Nû, Stockholm, ISBN 91-7672 004-7)

Ji proto-hindûewropî *oinos:("yek")

Çavkanî:

yek

  1. hev
    Em yek dinasin. ― Em hev nas dikin

yek

  1. wekhev, eynî, mînahev
    Ev herdu lêker ne yek in, wateyên wan yek bin jî, vatiniyên wan di hevokê de ne yek in.