minjar — Wikiccionari (original) (raw)

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *manducare.

Prononciacion

/minˈd͡za/, /minˈd͡za/ (lemosin), /mjinˈd͡za/, /mjinˈd͡za/ (auvernhat)

França (Bearn) - Gascon : escotar « minjar »

Sillabas

min | jar

Vèrb

minjar (gascon) (lemosin) (auvernhat)

  1. Ingerir d'aliments solides o semi-solides.

Variantas dialectaus

Nom comun

minjar masculin

  1. Aliment solid.

Traduccions

alemand: essen (de) anglés: to eat (en) afrikaans: eet (af) azèri: yemək (az) basc: jan (eu) catalan: menjar (ca) espanhòl: comer (es) esperanto: manĝi (eo) francés: manger (fr) italian: mangiare (it) neerlandés: eten (nl) ongrés: eszik (hu) romanés: a mânca (ro) sicilian: manciari (scn) turc: yemek (tr)

Conjugason

Lemosin

Infinitiu minjar
Gerondiu minjant
Participi passat
singular plural
masculin minjat minjats
femenin minjada minjadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
iu tu euela nosautresnosautras vosautresvosautras ilhselas
Present minge minjas minja minjam minjatz minjanmingen
Imperfach minjava minjavasminjaves minjava minjavamminjavem minjavatzminjavetz minjavanminjaven
Preterit mingei mingerasmingeres minget mingerammingerem mingeratzmingeretz mingeren
Futur minjarai minjaras minjará minjarem minjaretz minjaran
Condicional minjariá minjarias minjariá minjariam minjariatz minjarian
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
iu tu euela nosautresnosautras vosautresvosautras ilhselas
Present minge minges minge mingem mingetz mingen
Imperfach mingessa mingessas mingessa mingessammingessem mingessatz mingessanmingessen
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
iu tu euela nosautresnosautras vosautresvosautras ilhselas
Afirmatiu — minja ! — minjam ! minjatz ! —
Negatiu — minjas pas ! — minjam pas ! minjatz pas ! —
Nòtas