ev - Vikisözlük (original) (raw)

Eski Türkçe _𐰋_‎ (b²)

Şiveler: Sivas ili Kangal ilçesinde Terekeme veya Karapapah şivesinde öy, ev demektir.

ev (belirtme hâli **ev, çoğulu evler)

Bir köy evi

  1. (iskân, binalar) bir kişinin veya ailenin içinde yaşadığı yer, içinde insanların yaşadığı, çevresi duvarlarla çevrili, odalara bölünmüş, kendine ait çatısı ve bazen de bahçesi olan ahşap, toprak veya betonarme yapı; bark, ev bark, beyit, dar, hane, mekân
    • Evin duvarları hayatın alanını belirler, hayat evle hayat bulur, bir tanım kazanır.
      — Ayfer TUNÇ, 2014, Dünya Ağrısı, s. 287, Can Sanat Yayınları
  2. (mecaz, aile) aile
    • Evine bağlı bir adam isterdi.
  3. (eskimiş, sosyoloji) soy

ev açmak, ev alma, komşu al, ev bozmak, evde kalmak, evdeki pazar çarşıya uymaz, evdeki hesap çarşıya uymaz, eve çıkmak, ev ev dolaşmak, ev ev gezmek, evi ev eden avrat, ev işletmek, evlerden ırak, evlerden uzak, evlere şenlik, ev tutmak, ev olmak

ev adamı, ev altı, ev bark, ev çizgileri, ev ekmeği, ev ekonomisi, ev eşyası, ev gezmesi, ev halkı, ev hanımı, ev işi, ev kadını, ev sahibi, ev sineği, ev yemeği, evi sırtında, dubleks ev, genelev, konteyner ev, taşınır ev, tripleks ev, yüzer ev, Allah'ın evi, arıtımevi, aşevi, ayev, babaevi, bağ evi, bakımevi, basımevi, bıçkıevi, buğuevi, camevi, canevi, cemevi, cenazeevi, cezaevi, ciltevi, çayevi, çiçekevi, dağ evi, dağıtımevi, damıtımevi, dernekevi, dikimevi, doğumevi, doyumevi, dökümevi, düğünevi, dümenevi, dünyaevi, düşkünlerevi, erkekevi, ezimevi, giyimevi, gökevi, gözevi, gözlemevi, hâkimevi, halkevi, hekimevi, huzurevi, hücre evi, ıslahevi, imamevi, kadınevi, kahveevi, kayakevi, kesimevi, kızevi, kimsesizlerevi, kitabevi, konukevi, kuş evi, merdivenevi, modaevi, müzikevi, oğlanevi, orduevi, orman evi, öğretmenevi, ölüevi, polisevi, prefabrik ev, radyoevi, randevuevi, sağlıkevi, sanatevi, sayrılarevi, sazevi, sergievi, sığınmaevi, taziyeevi, tecimevi, tutukevi, üretimevi, yapımevi, yargıevi, yarı açık cezaevi, yasevi, yayınevi, gökyüzü evleri

çeviriler

Eski Türkçe _𐰋_‎ (b²)

ev

  1. (mimarlık, sosyoloji) ev

Eski Türkçe _𐰋_‎ (b²)

ev

  1. (mimarlık, sosyoloji) ev

Eski Türkçe _𐰋_‎ (b²)

ev

  1. (mimarlık, sosyoloji) ev