ban - Wîkîferheng (original) (raw)

Binêre herwiha: -ban

Banên van avahiyan sor in.

ban n

  1. Banî, serban, seqf, rexê serîxanî.
    • Min dê 'elema kelamê mewzûn
      'Alî bikira li banê gerdûn
      Bîna ve rûha Melê Cizîrî — (Ehmedê Xanî, Mem û Zîn, ~1692)

Ji zimanên îranî, hevreha soranî بان (ban), farisî بان (ban, “xanî”), pehlewî ban, avestayî dimane- (bi ketina "di-" û guherîna M bi B. Maneya peyva kurdî ya niha kurtkirina peyva "serban"î ye anku "serê banî/xanî". Herwiha bide ber bin.

serban, aliyê jorîn yê avahiyan/xaniyan

Ev qismê Wergerê ji malûmatên naveroka vê versiyona madeya roof a Wîkîferhenga îngilîzî pêk tê.

ban m

  1. bane, devera ji derdorên xwe bilindtir.

ban m

  1. Guhartoyeke bang (“gazî, hawar”).

ban

  1. Guhartoyeke bûna.

ban

  1. ban, serê xanî, mal, xanî[1].

  2. ^ http://www.kovarabir.com/wp-content/uploads/Ferheng%C3%AA-Dimil%C3%AE-%C3%BB-Kurmanc%C3%AE-B-b.pdf

bān nt

  1. (anatomî) hestî
Dem Form
Rader to ban
Nihaya sade
he, she, it bans
Boriya sade banned
Partîsîpa borî banned
Partîsîpa niha banning

ban

  1. asteng kirin, qedexe kirin

ban (forma pirjimar bans)

  1. asteng, qedexe

ban n

  1. pare, pere, dirav

ban

  1. (dîrok) Nasnavê ku di dema împeretoriya Osmanî de didan mîrên sancaxên Macaristan û Hirwatistanê û mîrekên biçûk.

ban

  1. pîs

Ev made ji wergerên pîs hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.[rûpelên din]