mor - Wîkîferheng (original) (raw)

• (Navdêr 1): IPA(kilîd): /ˈmoːɾ/
  • Deng (Wan)ⓘ
• (Navdêr 2), (Navdêr 3): IPA(kilîd): /ˈmoːɾ/
  • Deng (Wan)ⓘ
• Kîtekirin: mor

Mora serokkomariya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê (1)

mor m

1. Nîşana ku çêkerê/a belgenameyeke fermî li wê belgeyê dide daku were zanîn ku resen e anku ne sexte ye.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. Amûra ku ew nîşan pê tê çêkirin.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
3. (mecazî) taybetmendî, xusûsiyet
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
4. (mecazî) bandor, tesîr
   Vê nûçeyê mora xwe li rojevê kir.

• Qîmetşinasê morê tê *
  Rengê sipî û sorê tê — (Feqiyê Teyran, , ~1620)

• kurdî-erebî: موهر

• mihr (2)

• mihir (2)

• mohir

• mohr

• muhir

• muhr

• morî

• bêmor

• bêmorî

• bêmorîtî

• bêmortî

• bimor

• (lêker) mor bûn

• (lêker) mor kirin

• (navdêr) morbûn

• mordar

• mordarî

• (2) morî

• morker

• (navdêr) morkirin

• (rengdêr) morkirî

Ji erebî مهر (muhr), ji zimanên îranî, bi pehlewî mihr, mitr, parsî mîhr, hexamenîşî mitre-, miθre-, avestayî miθro-, sanskrîtî मित्र (mitre-), hemû ji proto-hindûaryanî *mitra- (“peyman, ehd”). Heman peyv serekaniya mihrevan ya kurdî ye jî. Idiaya Beghyani, ku dibêje peyva mîr jî jê ye, bêbingeh e. Peyva kurdî "muhr" û ya farisî مهر (muhr) bi forma erebîkirî ve ji erebî li kurdî û farisî vegeriye.

• Almanî: Siegel → de m, Stempel → de m, veilchenblau → de, ?Markenzeichen → de m, ?Petschaft → de m, ?Schandmal → de
• Erebî: ختم → ar, نقش → ar, طابع → ar, دمغة → ar, ?توقيع → ar, ?الخاتام → ar, ?الغین → ar
• Farisî: ?مهر → fa, ?رنگ بور → fa, ?مُهر → fa
• Fînî: leima → fi
• Îngilîzî: inscription → en, stamp → en, cachet → en, ?murex → en, ?purpure → en, ?purpureo- → en, ?rhodopsin → en, ?signet → en, ?signet ring → en
• Tirkî: damga → tr, ?kaşe → tr, ?mor → tr, ?mühür → tr

mor n

1. (reng) Rengê ku çêdibe dema ku rengê sor û yê şîn bên têkilkirin.
   rengê mor:
   Hevmane: binefşî, xemir
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

• kurdî-erebî: مۆر
• morî
• morîtî

Hevreha soranî مۆر (mor), ji osmanî mor, ku bêjeyeke hevpar a zimanên tirkîkî ye, dibe ku ji bêjeyeke zimanekî hindewropî bi ramana "tû", bide ber yûnanî μόρον (móron), latînî muratus, spanî morado, asturyanî moráu.

• Almanî: brauen → de, Violett → de n
• Bretonî: glas-ruz → br
• Bulgarî: виолетов → bg m (violetov), виолетова → bg m (violetova), виолетово → bg n (violetovo)
• Esperantoyî: violkoloro → eo
• Fînî: violetti → fi
• Fransî: violet → fr
• Holendî: violet → nl
• Îdoyî: violea → io
• Îngilîzî: mauve → en, purple → en, violet → en, violently → en
• Îtalî: viola → it m
• Japonî: 紫 (Murasaki)or 菫色 (The violet color)
• Katalanî: violeta → ca
• Latviyayî: violets → lv
• Polonî: fiolet → pl m
• Portugalî: violeta → pt m, lilás → pt m
• Rusî: фиолетовый → ru (fioletovyj)
• Sirboxirwatî: lila → sh m
• Sirboxirwatî:
  Kirîlî: лила mê
  Latînî: lila → la m
• Spanî: violeta → es m
• Swêdî: violett → sv
• Telûgûyî: ఊదా (ūdā)
• Tirkî: eflatun → tr
• Yûnanî: ιόχρουν (ióchroun), βιολετί (vyoletí), μενεξεδί (menexedhí)

mor

1. (reng) Rengê ku çêdibe dema ku rengê sor û yê şîn bên têkilkirin.
   Hevmane: binefşî, xemir

mor m[1]

1. mêşûmor, moz, mêş û heywanên din yên wek wan
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

mor n

1. mar
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

• erebî: مۆر
• kirîlî: мор

mor

1. mirin
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

mor n

1. (erdnîgarî) derya, behr, dengiz
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Ev made ji wergerên derya hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.[rûpelên din]

mor

1. (malbat) dayik, dê
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

mor n

1. (erdnîgarî) derya, behr, dengiz
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Ev made ji wergerên derya hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.[rûpelên din]

• Deng (Bærum, Norwêc)ⓘ

mor m

1. (malbat) dayik, dê
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

mor

1. dayik
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

• Dengⓘ

mor

1. (reng) mor, xemrî

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

2. ^ Ferhenga Kurdî-Tirkî. Amadekar, Zana Farqînî. Enstîtuya Kurdî Ya Stenbolê. Çapa 2. 2005. Rûpel:1212 û 1239.