bebek - Vikisözlük (original) (raw)

Osmanlı Türkçesi _ببك_‎ (bebek). Başkurtça бәпәй (bäpäy) ile eş asıllı, Kırım Tatarca bebey ile eş asıllı, Kazakça бөбек (böbek) ile eş asıllı, Tatarca бәбәй (bäbäy) ile eş asıllı, Türkmence bäbek ile eş asıllı, Uygurca بوۋاق‎ (bowaq) ile eş asıllı, v.s.

bebek (belirtme hâli **bebek, çoğulu bebekler)

Bebek (1)

Bebek (2)

  1. (insan) Meme emen veya kucakta gezdirilme yaşlarında olan çocuk; bebe.
  2. (oyuncak) Plastik, tahta, bez vb.nden yapılan insan biçiminde oyuncak.
    • "Yarın seni bonmarşeye götüreceğim, beğendiğin bebeği alacağım." - Halide Edip Adıvar
  3. (anatomi) göz bebeği.
    • "Uzun kirpikli gözleri sık sık açılıp kapanıyor, bebekleri daima hareket ediyordu." - Peyami Safa
  4. (kişilik) Çocukça davranışları olan kimse.

Şablon:tr-ünlem

  1. Sevgi bildiren bir seslenme sözü.

bebek beklemek, bebek gibi,

bebek bezi, bebek ölümü, agu bebek, agucuk bebek, cici bebek, dandini bebek, hoppala bebek, koca bebek, taş bebek, tüp bebek, zilli bebek, göz bebeği.

çeviriler