ağaç - Vikisözlük (original) (raw)

Osmanlı Türkçesi آغاج‎ (ağac) sözcüğünden devralındı, Ana Türkçe *ïgač sözcüğünden devralındı.

ağaç (belirtme hâli ağacı, çoğulu ağaçlar)

(ad): Su kenarındaki bir ağaç.

  1. (ağaçlar) Meyve verebilen, gövdesi odun veya kereste olmaya elverişli bulunan ve uzun yıllar yaşayabilen bitki.
    • Ağaç dikme alışkanlığını askerde edindi.
  2. (malzemeler, ormancılık) kereste
  3. (tezhip) Bir süsleme motifi.

ağaç (karşılaştırma daha ağaç, üstünlük en ağaç)

(ön ad): Ağaç kaşık.

  1. Bu gibi bitkilerin gövdesinden ve dallarından yapılan.
    • "Ancak yakın yıllardan dahi ağaç kaşıklar günümüze kadar gelememiştir." - Naci Eren

ağaç arısı, ağaçbalı, ağaç bilimi, ağaç biti, ağaç çileği, ağaçdelen, ağaç ebegümeci, ağaçkakan, ağaç kaplama, ağaç kavunu, ağaçkesen, ağaç kurbağası, ağaç kurdu, ağaçküpesi, ağaç lalesi, ağaç minesi, ağaç mobilya, ağaç nemi, ağaç oyma, ağaç parkı, ağaç sakızı, ağaç sansarı, ağaç serçesi, ağaç yılanı, acı ağaç, akağaç, akçaağaç, başağaç, karaağaç, kızılağaç, kokak ağaç, kokar ağaç, körağaç, top ağaç, ağı ağacı, amber ağacı, aselbent ağacı, avize ağacı, badem ağacı, ban ağacı, bilader ağacı, çayağacı, çubuk ağacı, dantel ağacı, darağacı, demir ağacı, ekmek ağacı, gazozağacı, günlük ağacı, hayatağacı, hint yağı ağacı, hurma ağacı, idris ağacı, iğ ağacı, ipek ağacı, kâfur ağacı, kâğıt ağacı, kamkat ağacı, kandıra ağacı, karayemiş ağacı, kardeşkanı ağacı, kartal ağacı, katran ağacı, kauçuk ağacı, kene ağacı, kına ağacı, kısmet ağacı, lale ağacı, lastik ağacı, mabet ağacı, mantar ağacı, maya ağacı, mercanağacımersin ağacı, meyve ağacı, mum ağacı, noel ağacı, oya ağacı, öd ağacı, özek ağacı, papaya ağacı, paşa ağacı, pelesenk ağacı, peygamber ağacı, peynir ağacı, porsuk ağacı, sabun ağacı, sakız ağacı, salkım ağacı, sandal ağacı, sapot ağacı, servi ağacı, sıtma ağacı, soyağacı, sütağacı, şeker ağacı, tespih ağacı, tik ağacı, yakı ağacı, yalancı öd ağacı, zamk ağacı.

bitki türü

ağaç

  1. odun, tahta
  2. (ağaçlar, eskimiş) ağaç

ağaç

  1. (ağaçlar) ağaç