baba - Vikisözlük (original) (raw)
baba (belirtme hâli babayı, çoğulu babalar)
Baba ve çocuğu (1)
Baba (13)
- (aile, erkek)Çocuğu olan erkek; peder.
- Rüya, suratı bir karış asılmış, vücudu dertop olmuş, kendini divana atmış, yatmış, ne de mutsuz olmuş, yan gözle dünyaya ve onun dünya bakışına bakan babasına bakıyor.
— Orhan PAMUK, 1997, “Rüya Kederlenince”, Öküz, 36. sayı, s. 7
- Rüya, suratı bir karış asılmış, vücudu dertop olmuş, kendini divana atmış, yatmış, ne de mutsuz olmuş, yan gözle dünyaya ve onun dünya bakışına bakan babasına bakıyor.
- (aile, erkek) Çocuğun dünyaya gelmesinde etken olan erkek.
- "Türk babanın veya Türk ananın çocuğu Türk'tür." - Anayasa
- Kazılarda çıkarılan toprağın miktarını hesaplayabilmek için yer yer bırakılan toprak dikme.
- Çatı merteği.
- Bir ülkeye veya bir topluluğa yararlı olmuş kimse.
- Atatürk Türk milletinin babasıdır.
- (aile, erkek, mecaz) Anlayışlı, iyi huylu erkek.
- (aile, suç, mecaz)Silah kaçakçılığı, kara para aklama ve uyuşturucu madde ticareti vb. kirli ve gizli işler yapan çetenin başı.
- "Bu silahlar, Türkiye’deki ünlü mafya babaları tarafından ülkeye sokuluyordu." - Ahmet Kekeç
- (aile, mecaz) Koruyucu, babalık duyguları ile dolu kimse.
- (aile, mecaz) ata.
- "Asya'daki babalarımızdan miras kalan millî şiirimizin manzum şekillerinde..." - Yahya Kemal Beyatlı
- (argo) Çok kaliteli, üstün nitelikli.
- Mal, çok baba çıktı.
- (İslam) Tarikatların bazısında tekke büyüğü.
- Bektaşi babası.
- Bu gibi kimselere verilen ünvan.
- Gül Baba. Nur Baba. Baba İlyas.
- (denizcilik) Gemi veya iskelede halatın takıldığı yuvarlak başlı iri demir, ağaç veya beton dikme.
- (mimarlık) Bir merdivende, tırabzanın sahanlıkla birleştiği yerde bulunan dikey öge.
Alman MAN firması tarafından yapılan köprünün demir korkuluklarının babaları sabitlenmiş olmakla birlikte, henüz şebekeli korkulukların yerlerine yerleştirilmemiş olması dikkat çekici bir ayrıntı.
— Ziya Kenan BİLİCİ, 2017, Cam Negatiflerde İstanbul'un İzleri: İmparatorluk'tan Cumhuriyete, s. 47, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınlarıbaba oğluna bir bağ bağışlamış, oğul babaya bir salkım üzüm vermemiş
baba oğluna bir bağ bağışlamış, oğul babaya bir salkım üzüm vermemiş,
babasının çiftliği, babalarının çiftliği, baba olmak, babasına rahmet okutmak, babasının hayrına, babasının kızı, babasının oğlu
baba adam, babaanne, baba boyunduruğu, baba bucağı, babacan, baba diyarı, baba dostu, babaevi, baba hindi, baba mirası, baba nasihati, baba ocağı, baba sanlı, baba soylu, baba tarafı, baba tatlısı, baba yadigârı, baba yarısı, baba yerli, babayiğit, baba yurdu, babadan kalma, âdembaba, Âdem Baba, ağababa, ana baba, ballıbaba, beybaba, biyolojik baba, büyükbaba, cicibaba, devlet baba, dönbaba, efendibaba, hacıbaba, kayınbaba, Noel Baba, öz baba, paşababa, sütbaba, şambaba, üvey baba, vaybabamcı, altın babası, Bektaşi babası, dert babası, fakir fukara babası, fikir babası, fukara babası, isim babası, iskele babası, mafya babası, öksüz babası, para babası, şambabası, tırabzan babası
Aile bireyi
Aiton dili: ပေႃ (poa)
Almanca: Vater (de) e, Papa (de) e, Papi (de) e, Vati (de) e
Çekçe: otec (cs), táta (cs), tatínek (cs), taťka (cs), fotr (cs) e [pejorative]
Endonezce: ayah (id), bapak (id), ayahanda (id), bapa (id), pak (id)
Evenki dili: амин (amin)
İngilizce: father (en), dad (en), daddy (en), pop (en), papa (en)
Koryakça: эньпич
Macarca: atya (hu), apa (hu), papa (hu), édesapa (hu), apu (hu)
Tabasaran dili: адаш (adaş)
Ukraynaca: eril
Udmurtça: айы (udm) (ajy), атай (udm) (ataj), бубы (udm) (buby)
Yunanca: πατήρ (el) e (patír), πάτερ (el) e (páter), πατέρας (el) (patéras), μπαμπάς (el) e (bampás)
Türk Dil Kurumuna göre "baba" maddesi
| Akrabalık [değiştir] |
|---|
| amca (emmi) · amca oğlu (emmizade) · amcazade · anne(ana) · baba · büyük anne (nene) · büyük baba (dede) · dayı · dayızade · dede · elti · enişte · erkek kardeş (birader) · görümce · hala · hanımanne · kardeş (kardaş) · karı · kaynana (kayınvalide) · kaynata (kayınpeder) · kayınbaba · kayınbirader · kız kardeş (bacı) · nine · teyze · teyzezade · yeğen |
baba
- (primatlar, aile) bebek
baba
- (aile) dede
baba
baba
- (aile) baba
baba
baba
- (aile) baba
baba
- (aile) baba
baba d (çoğulu babe)
baba
baba
- (aile) dede
- KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.
baba
baba
- baba