isim - Vikisözlük (original) (raw)

	Ayrıca bakınız: işim

• IPA(anahtar): /i.ˈsim/
• Heceleme: i‧sim

Osmanlı Türkçesi _اسم_‎, Arapça _اِسْم_‎ (ism).

isim (belirtme hâli **isim, çoğulu isimler)

Vikipedi

1. anılacak değer, önem
2. bir konuyu sürekli ve tekrar tekrar anlatış
   İsminden bıktım usandım!
3. herkesçe tanınmış veya işitilmiş olma hâli
4. kişiyi, bir şeyi açıklamaya, anlatmaya, bildirmeye, tanımlamaya yarayan kelime ya da kelimeler
   İsim dediğin Hz. Âdem'den bu yana kendini taşıyanı kâh usul usul yoğurur, kâh efsunlu iplerle sıkı sıkı bağlardı. İsim dediğin, yüksekte uçanın belini bükecek, alçaktan geçenin başını doğrultacak; pervasıza perva, korkusuza korku katacak kadar kudretli idi. — E. Şafak
5. nâm
6. (dil bilimi) Canlı ve cansız varlıkları, duygu ve düşüncelere, çeşitli durumları bildiren kelime
   eş anlamlısı: ad
7. (mecaz) kişi, şahıs
   Biz eskidikçe yaşlarımız yirmiden yirmi bire, yirmi birden yirmi ikiye bastıkça yeni yüzler, yeni isimler katılıyor aramıza. — Y. Z. Ortaç

• (dil bilimi: eskimiş): ism-i fail, ism-i meful

cins isim, isim soylu yüklem, isim yapmak, isimden türemiş fiil, ismin hâli, ism-i âzam özel isim

isimce, isimci, isimcik, isimken, isimle, isimlendirme, isimli, isimse, isimsiz,

isim

• Afrikaanca: naam (af) e

• Almanca: Nomen (de) e, Substantiv (de) n
  Yahudi Almancası: nomen‎ (yi) e (nomen)

• Arapça: اِسْم‎ (ar) e (ism)

• Arnavutça: emër (sq)

• Azerice: ad (az), isim (az)

• Baskça: izen (eu)

• Bretonca: anv (br) e

• Bulgarca: име (bg) n (ime)

• Çekçe: podstatné jméno (cs) n

• Çince: 名 (zh) (míng)

• Danca: navneord (da), substantiv (da)

• Endonezce: nama (id)

• Esperanto: nomo (eo)

• Estonca: nimisõna (et), substantiiv (et), nimi (et)

• Farsça: نَام‎ (fa) ،اِسْم‎ (fa)

• Felemenkçe: zelfstandig naamwoord (nl)

• Fince: nimisana (fi), substantiivi (fi), nimi (fi), nimitys (fi)

• Fransızca: nom (fr) e, substantif (fr)

• Frizce: namme (fy)

• Galiçyaca: substantivo (gl) e

• Hawaii dili: inoa (ha)

• Hintçe: संज्ञा (hi) e (sañgyā)

• İbranice: שם‎ (he) e (šem), נאמען‎ (he)

• İdo: nomo (io)

• İngilizce: noun (en), substantive (en)

• İnterlingua: nomine (ia)

• İspanyolca: nombre (es) e, sustantivo (es) e
  Yahudi İspanyolcası: nombre (lad)

• İsveççe: substantiv (sv) n

• İtalyanca: nome (it) e

• İzlandaca: nafn (is), nafnorð (is)

• Japonca: 名前 (ja), なまえ (ja) (namaé)

• Katalanca: nom (ca) e

• Kazakça: зат есім (kk) (zat esĭm)

• Keçuva dili: suti (qu)

• Korece: 이름 (ko) (ireum)

• Kürtçe: navdêr (ku)

• Latince: nomen (la) n (nominis)

• Lehçe: rzeczownik (pl) e, godność (pl) d, imię (pl) n, nazwa (pl) d

• Macarca: főnév (hu)

• Malgaşça: anarana (mg)

• Norveççe: navn (no), substantiv (no)

• Osmanlı Türkçesi: _اسم_‎

• Özbekçe: ism (uz), nom (uz), ot (uz)

• Portekizce: substantivo (pt) e

• Rumence: nume (ro) e, nomine (ro) n

• Rusça: имя существительное (ru) (imya suşçestvitelʹnoye), имя (ru) n (ímja)

• Sırp-Hırvatça: име (sh) n, име (sh) n

• Slovence: ime (sl) n

• Somalice: magac (so)

• Svahili dili: jina (sw)

• Tagalogca: ngalan (tl), pangalan (tl)

• Tayca: ชื่อ (th) (chùu)

• Telugu dili: నామవాచకము (te) (nāmavācakamu)

• Türkmence: at (tk)

• Ukraynaca: ім’я (uk) n (imʺya)

• Urduca: نام‎ (ur) e (nām)

• Uygurca: ئىسىم‎ (ug) (isim)

• Vietnamca: tên (vi)

• Volapük: nem (vo)

• Yunanca:
  Modern Yunanca: όνομα (el) n (ónoma), ουσιαστικό (el) n (ousiastikó)

• Türk Dil Kurumuna göre "isim" maddesi

• Heceleme: i‧sim

Arapça _اِسْم_‎ (ism).

isim

1. (dil bilimi) isim