diz - Wîkîferheng (original) (raw)

Diz (li çepê) ji kesekî (li naverastê) didize.

diz m yan n li gorî maneyê

  1. Kesa/ê tiştan didize; kesa/ê tiştên kesek din bêyî hay û destûra wê / wî bo xwe dibe.
    Hevmane: dizîker

avestayî: duš-dah- ("xirabî kirin")

pehlewî: dwz ("diz")

farisî: duzd ("diz")

belûçî: diz ("diz") ...alfabeya arî

kurmancî: diz ("diz")

soranî: diz ("diz")

zazakî: dizd ("diz")

Ev beşa Wergerê ji malûmatên naveroka vê versiyona madeya thief a Wîkîferhenga îngilîzî pêk tê.

diz m

  1. (nadir) asêgeh, keleh, sûr

Ji proto-hindûewropî *dʰeiǵʰ- (melhem lê dan), hevreha avestayî 𐬛𐬀𐬉𐬰𐬀 (deêze: dîwar), ermeniya kevn դէզ (dêz), sanskrîtî देग्धि (degdhi) (melhem lê dan), yûnaniya kevn τεῖχος (teîkhos) (dîwarê kelhê), fingō (dirûv danê, şikil danê)

diz

  1. çok, çong